Τρίτη 5η Ἰουλίου. Ἐπί τῇ μνήμῃ τοῦ Ὁσίου καί Θεοφόρου πατρός ἡμῶν Ἀθανασίου τοῦ ἐν τῷ Ἄθῳ, ἐπανηγύρισεν ἡ ἐν Μεγάροις ὁμώνυμος Ἱερά Μονή, τῆς ὁποίας κτίτωρ καί πνευματικός πατήρ διετέλεσεν ὁ μακαριστός Μητοπολίτης Πειραιῶς καί Σαλαμίνος κυρός Γερόντιος. Εἰς τήν ἑόρτιον Ἀρχιερατικήν θείαν Λειτουργίαν, ἡ ὁποία ἔλαβεν μέρος εἰς τό περικαλλές Καθολικόν τῆς μονῆς, παρέστη ὡς προεξάρχων ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Μακάριος, συμπαραστατούμενος ὑπό τῶν Ἁγιωτάτων Ἀρχιερέων Φθιώτιδος κ. Γεροντίου, Χριστουπόλεως κ. Ἰακώβου καί Κυκλάδων κ. Σάββα. Τόν θείον λόγον ἐκήρυξε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Γερόντιος ἐνῶ τήν ἱεράν πανήγυριν παρηκολούθησαν εὐάριθμο πλῆθος πιστῶν.

Κυριακή 3η Ἰουλίου. Ἡ μνήμη τοῦ Ὁσίου Ἰωακείμ τοῦ ἐκ Νοτενῶν ἑωρτάσθη καί ἐφέτος εἰς τόν ὁμώνυμον ἱερόν ναόν τῆς ἀνδρώας μονῆς τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος παρά τό Λυκόχορον Πατρών. Ὅθεν τήν κυριώνυμον ἡμέραν ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Μακάριος μετέβη ὁμοῦ μετά τοῦ Θεοφιλεστάστου Ἐπισκόπου Χριστουπόλεως κ. Ἰακώβου εἰς τήν ἐν λόγῳ ἱεράν μονήν διά νά προεξάρχῃ τῶν ὅλων λατρευτικῶν καί ἑορταστικῶν ἐκδηλώσεων, ὡσαύτως δέ διά νά εὐχηθῇ καί εἰς τόν πανογιολογιώτατον Καθηγούμενον, Ἀρχιμανδρίτην Ἰωακείμ τά δέοντα, ὅστις ἧγεν τά ὀνομαστήρια αὐτοῦ.

 Παρασκευή 1η Ἰουλίου. Ἐπί τῇ ἑορτῇ τῶν Ἁγίων ἐνδόξων καί ἰαματικῶν Ἀναργύρων Κοσμᾶ καί Δαμιανοῦ, πανηγύρισεν ὁ ὁμώνυμος Ἱερός Ναός τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων παρά τόν Ἅγιον Κωνσταντίνο Λοκρίδος Φθιώτιδος. Ὅθεν το ἑσπέρας τῆς ἑορτῆς ἐτελέσθη ὁ Πανηγυρικός Ἐσπερινός τῶν Ἁγίων χοροστατούντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φθιώτιδος και Θαυμακοῦ κ. Γεροντίου συμπαστατουμένου ὑπό τῶν Πανοσιολογιωτάτων Ἀρχιμανδριτῶν π. Ἰωαννικίου καί π. Πέτρου. Τό πρωΐ τῆς ἑορτῆς ἐτελέσθη ἡ ἀκολουθία τοῦ Ὅρθου καί ἐν συνεχεία ἡ Πανηγυρική θεία Λειτουργία προεξάρχοντος τοῦ ἱδίου Μητροπολίτου καί τῶν ἱερέων τῆς Μητροπόλεως Φθιώτιδος.

Ὡσαύτως, ἑώρτασεν καί ὁ ὁμώνυμος ἱερός ναός τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων εἰς Ποταμιά Θάσου. Διά τάς πανηγυρικάς ἐκδηλώσεις μετέβη εἰς τόν Ἱερόν Ναόν, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Εὐθύμιος, ὅστις ἐχοροστάτησεν εἰς τόν ἀφ’ ἑσπέρας Μέγαν Ἑσπερινόν καί ἡγήθη τῆς μετ’ αὐτόν λαμπρᾶς λιτανεύσεως τῆς ἐφεστίου εἰκόνος τῶν θαυματουργῶν Ἁγίων εἰς τόν πέριξ τοῦ ναοῦ χῶρον. Τήν ἡμέραν τῆς ἑορτῆς ἐγένετο ἀρχιερατικόν συλλείτουργον ἱερουργοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου κ. Εὐθυμίου πλαισιουμένου ὑπό τοῦ πανοσιολογιωτάτου ἀρχιμανδρίτου π. Άβακκοῦμ Σακελλαρίδη καί τοῦ αἰδεσιμωτάτου πρεσβυτέρου π. Ἀθανασίου Καραγιαννίδη ἐφημερίου τοῦ ἱεροῦ ναοῦ, καθώς ἐπισης πλῆθους εὐλαβῶν πιστῶν.

 

Τήν Δευτέρα 20ή Ἰουνίου, ἐπί τοῖς θαυμασίοις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τῆς ἐπωνομαζομένης Ὁδηγητρίας , ἑώρτασεν ἡ ἱερά ἀδελφότητα ὑπό τήν πολυσέβαστην Γερόντισσαν Μαρκέλλαν εἰς Μανωλάδα Πατρῶν. Ὅθεν κατά τήν κυριώνυμον ἡμέραν ὁ Μακαριώτατος μετέβη εἰς τήν ἀκμάζουσαν ἱεράν μονήν καί προεξῆρχεν τῆς θείας Λειτουργίας, κηρύξας ἄμα καί τόν θεῖον λόγον, πλαισιούμενος ὑπό τοῦ πανοσιολογιωτάτων Ἀρχιμανδριτών π. Ἰωακείμ Εὐαγγελάτου καί π. Νήφωνος Δημητρακόπουλου.

Ὡσαύτως ἐπί τῇ ἑορτῇ τῶν θαυμασίων τῆς Παναγίας ἐτελέσθη Πανηγυρική θεία Λειτουργία στό ἑορτάζον νεόδμητο παρεκκλήσιον τῆς Παναγίας τῆς Ὁδηγητρίας παρά τό μοναστήριον τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου τοῦ Μετεωρίτου. Τό  προσωνύμιο αὐτό τῆς Παναγίας εὐλαβοῦνταν πολύ ὁ Μακαριστός Μητροπολίτης Φθιώτιδος καί Θαυμακοῦ κυρός Καλλίνικος. Τόν Ἐσπερινόν καί τήν Πανηγυρική θεία Λειτουργία ἐτέλεσε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Γερόντιος πλαισιούμενος ὑπό τῶν πανοσιολογιωτάτων ἀρχιμανδριτῶν π. Ἰωαννικίου Ἀντωνόπουλου καί π. Πέτρου Γκόλφη.

 

 Δευτέρα 13 Ἰουνίου. Ἐπὶ τῇ ἑορτῇ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ νέου Ἐλεήμονος πανηγύρισεν ὁ ὁμώνυμος ἱερὸς κοιμητηριακὸς ναὸς τοῦ Ἁγίου εἰς τὴν ἱερὰν ἀνδρώαν μονὴν τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου Περιστερᾶς Θεσσαλονίκης, ὅπου καὶ φυλάσσεται καὶ τίθεται εἰς προσκύνησιν τὸ χαριτόβρυτον ἱερὸν αὐτοῦ λείψανον. Ἡ θεία Λειτουργία ἐπιτελέσθει ὑπὸ τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Χριστουπόλεως κ. Ἰακώβου, συλλειτουργούντων αὐτῷ τοῦ τοπικοῦ ἱεροῦ κλήρου, ἐνῶ παρέστησαν συμπροσευχόμενοι ὀ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ.κ Μακάριος (ὅστις καὶ ἐκήρυξεν τὸν θεῖον λόγον κατὰ τὴν ὥραν τοῦ κοινωνικοῦ), ὁ Σεβασμιώτατος οἰκεῖος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Εὐθύμιος, ὁ Θεοφιλέστατος Καθηγούμενος τῆς ἱερᾶς μονῆς, Ἐπίσκοπος Περιστερᾶς κ. Μακάριος, ὡς καὶ ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Πέτρας κ. Δαβίδ.

Τό ἱερόν παρεκκλήσιον τοῦ Ὁσίου Ἰωάννου τοῦ Νέου Ἐλεήμωνος.

 

Τήν Κυριακήν Γ΄ Ματθαίου, ἐπί τῇ μνήμῃ πάντων τῶν ἐν τῇ Σκήτῃ τῆς Ἁγίας Θεοπρομήτωρος Ἄννης τοῦ Ἁγιωνύμου Ὄρους Ἄθω ἐν ἀσκήσει καί ἀθλήσει διαλαμψάντων Ὁσίων Πατέρων ἤγε τά ὁνομαστήριά αὐτοῦ ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος καί Θαυμακοῦ κ. Γερόντιος. Κατ’αὐτήν  ἐτελέσθη ἀρχιερατικόν συλλείτουργον εἰς τόν ἱερόν Μητροπολιτικόν ναόν τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος εἰς τήν Λαμίαν, προεξάρχοντος τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Μακαρίου, συμπαραστατουμένου ὑπό τοῦ ἑορτάζοντος τά σεπτά αὐτοῦ ὁνομαστήρια Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φθιώτιδος κ. Γεροντίου, τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Περιστερᾶς κ. Μακαρίου καί πλαισιουμένων τῶν ἱερέων τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας τῆς Φθιώτιδας. Ὡσαύτως εἰς τό ἱερό βῆμα παρέστη συμπροσευχόμενος καί ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Εὐθύμιος. Τόν πανηγυρικόν τῆς ἡμέρας λόγον ἐκήρυξε ὁ Μακαριώτατος Άρχιεπίσκοπος κ. Μακάριος.

Τήν Πέμπτη 31 Ἰουνίου, ἐπί τῇ ἑορτῇ τῆς Συνάξεως τῶν Ἁγίων Δώδεκα Ἀποστόλων, πανηγύρισεν μεγαλοπρεπῶς, ὁ ἱερός καθεδρικός ναός τῶν Ἀθηνῶν. Κατά τήν ἐκκλησιαστικήν τάξιν, ἀφ΄ ἑσπέρας πραγματοποιήθη ὁ Μέγας πανηγυρικός  Ἑσπερινός καί ἡ  λιτάνευσις εἰς τάς ὁδούς τοῦ δήμου Δάφνης τῆς ἱερᾶς εἰκόνος τῶν σεπτῶν Ἀποστόλων, προεξάρχοντος τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν κ. Μακαρίου, συμπαραστατουμένου ὑπό τῶν Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν Θεσσαλονικης κ. Εὐθυμίου, Κορίνθου κ. Παγκρατίου, τῶν Θεοφιλεστάτων Ἐπισκόπων Περιστερᾶς κ. Μακαρίου, Καισαρείας κ. Τιμοθεου, Πέτρας κ. Δαβίδ, Χριστουπόλεως κ. Ἰακώβου, Ἀνδρούσης κ. Καλλιστράτου, Κυκλάδων κ. Σάββα, Ρωγῶν κ. Δωροθέου καί πλειάδος ἱερέων τῆς ἱερᾶς  Ἀρχιεπισκοπῆς. Τήν ἱεράν λιτάνευσιν τῆς ἁγίας εἰκόνος συνόδευσαν παίδες ἐνδεδημένοι παραδοσιακάς ἐνδυμασίας. Τό  πρωΐ τῆς ἑορτίου ἡμέρας προεξῆρχεν τῆς ἀκολουθίας τοῦ Ὄρθρου καί τῆς πανηγυρικῆς θείας Λειτουργίας ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος κ. Μακάριος, συνιερουργούντων αὐτῷ τῶν Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν Θεσσαλονίκης κ. Εὐθυμίου, Φθιώτιδος κ. Γεροντίου, τῶν Θεοφιλεστάτων Ἐπισκόπων Περιστερᾶς κ. Μακαρίου, Καισαρείας κ. Τιμοθέου, Πέτρας κ. Δαβίδ  καί Χριστουπόλεως κ. Ἰακώβου καί κληρικῶν τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς. Κατ’ αὐτήν ὁ Μακαριώτατος προεχείρησε εἰς τόν πρῶτον βαθμόν τῆς ἱερωσύνης τόν εὐλαβέστατον μοναχόν τῆς ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου π. Μακάριον. Ὁ νέος διάκονος, ὁ ὁποῖος θά διακονήσει παρά τό πλευρό τοῦ Μακαριωτάτου εἰς Ἀθήνας, ἐκφώνησε  πρό τοῦ μυστηρίου τῆς ἱερωσύνης, κατάλληλον τῇ περιστάσῃ λόγον, εἰς τόν ὁποίον ἀπήντησε ὁ Μακαριώτατος ὑποδείξας ἅμα αὐτῷ τά ὑψηλά καί ὑπεύθυνα αὐτοῦ καθήκοντα.

 

 

 

 

 

 

 

Τῇ Δευτέρᾳ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, πανηγύρισε λαμπρῶς τό ἐν Ἰλίῳ Ἀττικῆς Ἱερόν Καθίδρημα, τό ἐπ΄ ὀνόματι τῆς Ἁγίας Τριάδος ὀρφανοτροφεῖον θηλέων. Οἱ ἑορταστικές ἐκδηλώσεις διήρκησαν ἐπί διήμερον. Τό πρωΐ τῆς Κυριακῆς τῆς Πεντηκοστῆς εἰς τήν θείαν Λειτουργίαν προεξῆρχεν ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Καισαρείας κ. Τιμόθεος, συμπαραστατούμενος ὑπό τοῦ ἐφημερίου τοῦ ἱδρύματος πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου Νεκταρίου Κουφοῦ. Τό ἑσπέρας ἐτελέσθη Πανηγυρικός Ἑσπερινός χοροστατοῦντος τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Πέτρας κ. Δαβίδ μέ τήν συμμετοχήν κληρικῶν τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς.

Μετά τήν ἀκολουθίαν τοῦ ἑσπερινοῦ ἐπηκολούθησε καλλιτεχνικόν πρόγραμμα ἄριστα ἀποδιδόμενον ἀπό τάς τροφίμους τοῦ Ἱεροῦ Ἱδρύματος. Τήν ἑπομένην τό πρωΐ ἐγένετο Ἀρχιερατικόν συλλείτουργον προεξάρχοντος τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Μακαρίου, ὅστις ἐκήρυξε καί τόν θεῖον λόγον.Τό ἑσπέρας τῆς ἀγιωνύμου ἡμέρας ἐγένετο μεθέωρτος Πανηγυρικός Ἑσπερινός χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φθιώτιδος καί Θαυμακοῦ κ. Γεροντίου καί ἀκολοῦθως μεγάλη καί λαμπρά λειτανία παρά τάς ὁδούς τοῦ Δήμου Ἰλίου μέ τήν συμμετοχήν τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Μακαρίου, καί τῶν Θεοφιλεστάτων Ἐπισκόπων Καισαρείας κ. Τιμοθέου, Πέτρας κ. Δαβίδ, Χριστουπόλεως κ. Ἰακώβου καί Ρωγῶν κ. Δωροθέου, ὡς καί πλειάδος Ἱερέων τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς. Ἰδιαιτέρως πανηγυρικόν τόνον εἰς τήν ἑορτήν προσέδωσεν ἡ Φιλαρμονική Μπάντα τοῦ Ἱδρύματος ὑπό τήν διεύθηνσιν τοῦ κ. Ἱπποκράτους. Μετά τήν λῆξιν τῆς ἱερᾶς λειτανίας, εὐχαριστίας ἐκ μέρους τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου καί ὁλοκλήρου τῆς ἀδελφότητος τῶν τροφίμων καί τῶν ἐργαζομένων τοῦ ἱδρύματος, ἀπήυθηνεν ὁ ἀντιπρόεδρος αὐτοῦ κ. Μιλτιάδης Μαΐστρος.

Ὡσαύτως ἐπανηγύρισαν: Ἡ Ἱερά μονή Ἁγίας Τριάδος Νεμέας Κορινθίας, ἔνθα προσῆλθε τό ἑσπέρας τῆς ἑορτῆς ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Μακαρίος διά νά προεξάρχῃ τῶν ὅλων ἑορταστικῶν καί λατρευτικῶν ἐκδηλώσεων. Τόν Μακαριώτατον πλαισίωσαν ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορίνθου καί Νεμέας κ. Παγκράτιος, καθώς καί οἱ Θεοφιλέστατοι Ἐπίσκοποι, Χριστουπόλεως κ. Ἰάκωβος καί Ἀνδρούσης κ. Καλλίστρατος. Τήν Πανηγυρική θεία Λειτουργία ἐτέλεσε ὁ Σεβασμιωτατος Μητροπολίτης Κορίνθου κ. Παγράτιος, συμπαραστούμενος ὑπό τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Ρωγῶν κ. Δωροθέου.

Ὁ Ἱερός Ναός Ἁγίας Τριάδος Ἐπανωμῆς Θεσσαλονίκης (μετόχιον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου Περιστερᾶς Θεσσαλονίκης ). Ἀφ΄ ἑσπέρας εἰς τόν πανηγυρικόν ἑσπερινόν ἐχοροστάτησεν ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Περιστερᾶς κ. Μακάριος. Τήν πρωΐαν εἰς τήν ἀκολουθίαν τοῦ ὅρθρου καί τῆς θεῖας Λειτουργίας προεξῆρχεν ὁ ἐπιχώριος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Εὐθύμιος, πλαισιούμενος ὑπό ἱερέων τῆς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης.

Τό Ἱερόν Ἡσυχαστήριον τῆς Παναγίας Τριάδος Νέας Πεντέλης Ἀττικῆς (μετόχιον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου Πετρουπόλεως Ἀττικῆς) . Τήν πρωΐαν τῆς ἀγιωνύμου ἡμέρας προσῆλθε καί προεξῆρχε εἰς τήν ἀκολουθίαν τοῦ ὄρθρου καί τῆς θεῖας Λειτουργίας ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Χριστουπόλεως κ. Ἰάκωβος, συμπαραστατούμενος ὑπό τοῦ πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Γεροντίου Σούκουλη.

Ὁ ἐνοριακός ἱερός ναός τῆς Ἁγίας Τριάδος εἰς Ξυλόκαστρον Κορίνθου. Τῆς Πανηγυρικῆς θεῖας Λειτουργίας προεξῆρχεν ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ἀνδρούσης κ. Καλλίστρατος πλαισιούμενος ὑπό τοῦ αἰδεσιμωτάτου πρεσβυτέρου π. Στεφάνου Μαρατσίνε.

Ὁ Ἱερός Ναός τῆς Ἁγίας Τριάδος εἰς τό Μαυρομάτι Θηβῶν, ἱερουργοῦντος τοῦ αἰδεσιμωτάτου ἐφημερίου αὐτοῦ π. Δημητρίου Λάμπρου.

 

 

 

 

 

.

Ἐπί τῇ ἑορτῇ τῶν Θεοστέπτων Βασιλέων καί Ἰσαποστόλων Κωνσταντίνου καί Ἐλένης πανηγύρισε τό Ἱστορικόν Παράρτημα τῶν Βασιλικῶν Θεσσαλονίκης.

Ἀφ ἑσπέρας, εἰς τήν ἀκολουθίαν τοῦ Ἑσπερινοῦ χοροστάτησε ὁ οἱκεῖος Ἱεράρχης Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Εὐθύμιος. Ὁ Μακαριώτατος προέστη  τῆς μετ΄ αὐτοῦ Ἱερᾶς λειτανίας τῆς ἐφεστείου εἰκόνος καί τῶν Ἱερῶν τῶν λειψάνων τῶν Ἀγίων. Ὡσαύτως κατ΄ αὐτήν πέραν τοῦ Μακαριωτάτου καί τοῦ οἱκείου Ἰεράρχου κ. Εὐθυμίου, ἕλαβον μέρος ὁ Θεοφιλέστατος Καθηγούμενος τῆς ἐν Περιστερᾷ Ἱερᾶς Ἀνδρώας Μονῆς τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου.

Μετά τό πέρας τοῦ Πανηγυρικοῦ Ἑσπερινού καί τῆς Ἱερᾶς λειτανείας εἰς τήν Κεντρικήν Πλατεία τῆς πόλεως τῶν Βασιλικῶν ἕλαβεν χώρα μεγάλη καλλιτεχνική ἐκδήλωση πρός τιμή τῶν ἑορταζομένων Ἁγίων ἀλλά καί τῆς ἐπικειμένης θλιβερᾶς ἐπετείου τῆς Ἀλλώσεως τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων. Κατ αὐτήν ἕλαβον μέρος χορευτικά συγκροτήματα Παραδοσιακῶν   Λαογραφικών Χωρευτικών Συλόγων τῆς περιοχής. Χαιρετισμόν καί εὐχαριστίας ἀπήφθηνε ὁ ἐφημέριος τῶν Βασιλικῶν π. Δημήτριος Κυριαζίδης. Τήν ἐπομέμην τελέσθηκε ἀρχιερατικόν συλείτουργον προεξάρχοντος τοῦ Μακαριωτάτου ὅστις ἐκήρυξε τόν θείον λόγον.

Ὡσαύτως πανηγύρησε καί ὁ ὁμώνυμος ἱερός ναός τῶν Ἁγίων εἰς Ἀρέθουσα Θεσσαλονίκης. Τόν πανηγυρικόν Ἑσπερινόν ἐτέλεσε ὁ ἐφημέριος τοῦ ἱεροῦ ναοῦ π. Δημήτριος.  Εἰς τήν Πανηγυρικήν θείαν Λειτουργίαν προεξῆρχε ὁ οἰκεῖος ἱεράρχης Μητροπολίτης  Θεσσαλονίκης κ. Εὐθύμιος πλαισιούμενος ἀπό ἱερεῖς τῆς Μητροπόλεως.

Στό πανηγυρίζον παρεκκλήσιον τοῦ Ἁγίου Κωνσταντίονου καί Ἑλένης καί είς τόν Συνοικισμόν Εὐρυτάνων Λαμίας τοῦ Ἑσπερινοῦ καί τῆς θεῖας  Λειτουργίας προεξῆρχεν ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος καί Θαυμακοῦ κ. Γερόντιος, πλαισιούμενος ὑπό τῶν Πανοσιολογιωτάτων Ἀρχιμανδριτῶν π. Ἰωαννικίου καί Πέτρου.

 

 

Τήν Πέμπτη τῆς Ἀναλήψεως πανηγύρισε ἡ Ἱερά Μονή Ἀναλήψεως Πετριῶν Εὐβοίας τῆς ὁποίας κτίτωρ καί πνευματικός πατήρ τυγχάνει ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ρωγῶν κ. Δωρόθεος. Εἰς τήν πανηγυρίζουσα Ἱερά Μονή προεξῆρχε ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ρωγῶν κ. Δωρόθεος πλαισιούμενος ὑπό τοῦ παν/του ἱερομονάχου  π. Παρθενίου καί τῶν αἰδεσιμωτάτων πρεσβυτέρων π. Συμεῶν καί  π.Διονυσίου.

Ὡσαύτως πανηγύρησε καί ὁ ἱερός ναός Ἀναλήψεως τοῦ Σωτῆρος στά Σπάτα Ἀττικῆς. Τῶν ὅλων λατρευτικῶν ἐκδηλώσεων προεξῆρχε ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος κ. Μακάριος.

Δευτέρα 10 Μαΐου. Ἐπί τῇ μνήμῃ τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Νικολάου τοῦ ἐν Βουνένοις πανήγυρησε ἡ ἱστορική ἱερά Μονή τοῦ Ἁγίου Νικολάου Θερμοπυλῶν Λαμίας. Ἀφ’ Ἑσπέρας ἐψάλη ὁ Πανηγυρικός Ἑσπερινός τοῦ Ἁγίου χοροστατούντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φθιώτιδος κ. Γεροντίου. Τό πρωΐ στόν ὅρθρο καί τήν θεία Λειτουργία προεξῆρχε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος καί Θαυμακοῦ κ. Γερόντιος πλαισιούμενος ὑπό τῶν Παν/των Ἀρχ/των τῆς Μητροπόλεως π. Ἰωαννικίου καί Πέτρου.

Κυριακή 8 Μαΐου ( ΣΤ΄ Τυφλοῦ). Τήν μνήμην τοῦ ἁγίου ἐνδόξου Ἀποστόλου καί Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου πανηγύρισεν ὁ ἐν Καλύβαις Χαλκιδικῆς ὑπό ἀνέγερσιν Ἱερός Ναός τοῦ Ἀγίου, μέ ἱερατικόν συλλείτουργον καί xοροστατούντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Εὐθυμίου, ὁ ὁποίος και ἐκήρυξε τόν θείον λόγον. Μετά τό πέρας τῆς θ. Λειτουργίας προσεφέρθει τό καθιερωμένο κέρασμα καί ἀκολούθως παρετέθει τράπεζα. Στήν πανήγυρη τοῦ ναοῦ προσῆλθε πλῆθος κόσμου διά νά τιμήσει τόν ἑορτάζοντα Ἅγιο καί νά λάβει τήν εὐλογία του.

Τήν μνήμη τοῦ ἁγίου Ἀποστόλου καί Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου πανηγύρισε καί ἡ ἐν Πετρουπόλει Ἀττικῆς ὁμώνυμος ἱερά γυναικεία μονή τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν κυροῦ Αὐξεντίου. Ἀφ᾿ ἑσπέρας ἐτελέσθει ὁ πανηγυρικός Ἑσπερινός μέ τήν συμμετοχῇ τοῦ ἱεροῦ κλήρου τῶν Ἀθηνῶν. Τήν πρωΐαν τῆς ἁγιωνύμου ἡμέρας ἐτελέσθη ἱερατικό συλλείτουργο.

 

 

 

Τήν Παρασκευή, 6 Μαΐου, μνήμῃ τοῦ Ὁσίου Σεραφείφ τοῦ Δομβοΐτου πανηγύρησε ὁ ὁμώνυμος Ἱερός Ναός τοῦ Ὁσίου παρά τόν Μῶλον Λοκρίδος Φθιώτιδος. Τῆς Πανηγυρικῆς θείας Λειτουργίας προεξῆρχε ὁ οἰκεῖος Μητροπολίτης Φθιώτιδος καί Θαυμακοῦ κ. Γερόντιος συμπαραστατούμενος ὑπό τῶν Παν/των Ἱερομονάχων π. Ἰωαννικίου καί π. Πέτρου καί τοῦ εὐσεβοῦς λαοῦ.

ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ, 23.12.2016, Ἑορτὴ τοῦ λαοφιλοῦς Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου, πανηγύρισαν Ναοὶ  τῆς Ἐκκλησίας μας.

 

Τό ἀπόγευμα τῆς παραμονῆς, ὁ Μέγας Ἑσπερινός τελέσθηκε στόν ἑορτάζοντα Ἱερό Ναό Ἁγίου Γεωργίου στά Ἄνω Λιόσια Ἀττικῆς, χοροστατοῦντος τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου τῆς Ἐκκλησία μας κ. Μακαρίου.

 

Στὸν πανηγυρίζοντα Ἱερὸ  Ναὸ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου  στό  Μεσημέρι Θεσσαλονίκης, στὸν Μέγα Ἑσπερινὸ χοροστάτησε ὁ Θεοφ. Ἐπίσκοπος Περιστερᾶς κ. Μακάριος, ὁ ὁποῖος κήρυξε τὸν θεῖο λόγο, τῇ ἀδείᾳ καὶ προτροπῇ τοῦ  οἰκείου Ἱεράρχου Σεβ. Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Εὐθυμίου, παρουσίᾳ πολλῶν Κληρικῶν, ἐπισήμων καὶ πλήθους πιστῶν. Τό πρωΐ ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς τῆς ἀρχιερατικῆς θείας Λειτουργίας προεξῆρχε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκη κ. Εὐθύμιος πλαισιούμενος ὑπό κληρικῶν τῆς Μητροπόλεως.

Στὸ πανηγυρίζον Ἱερὸ Παρεκκλήσιο τοῦ Ἁγίου Γεωργίου Μύτικα Χαλκίδος τίς ἱερές Ἀκολουθίες καὶ τήν Θεία Λειτουργία ἐτέλεσε ὁ Πανοσ/τατος ἱερομόναχος π. Ἀγαθάγγελος Μαρινάκος, μὲ  τήν συμμετοχὴ πολλῶν πιστῶν.

 

 

 

 

 


 

Τήν Τετάρτη 20 Ἀπριλίου ἡ τοπική Ἐκκλησία τῆς Φθιώτιδος πανηγύρισε τήν μνήμη ἑνός ἐκ τῶν ἐπιφανῶν γόνων αὐτῆς, τόν Ὅσιον Ἀθανάσιον, κτίτωρα τῆς μονῆς τοῦ Μεγάλου Μετεώρου. Ἐπίκεντρον τῆς ἑορτῆς ὑπῆρξεν ἡ ὁμώνυμος τοῦ Ὁσίου ἀνδρώα κοινοβιακή μονή παρά τό Ἄνυδρον Φθιώτιδος, την ὁποίαν ἀνηγειρεν ὁ μακαριστός Μητροπολίτης Φθιώτιδος κυρός Καλλίνικος, θέλοντας να τιμήσει τόν Μεγάλο τοπικό Ἅγιο καί ἱδρυτήν τοῦ Μετεωριτικοῦ Μοναχισμοῦ. Τό ἑσπέρας, παραμονή τῆς ἑορτῆς, ὁ πανηγυρικός Ἑσπερινός, λόγῳ τῆς ἐνθρονίσεως τοῦ νέου Μητροπολίτου Φθιώτιδος κ. Γεροντίου, ἐτελέσθη εἰς τόν Καθεδρικόν ναόν τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος Λαμίας. Τήν δέ πρωΐαν ἡ πανηγυρική ἀκολουθία τοῦ Ὅρθρου καί τό ἀρχιερατικόν Συλλείτουργον, προεξάρχοντος τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν κ. Μακαρίου, ἐτελέσθη εἰς τήν πανηγυρίζουσαν ἱεράν μονήν. Κατ’αὐτήν, πλήν τοῦ Μακαριωτάτου καί τοῦ νέου οἱκείου Μητροπολίτου κ. Γεροντίου, ἔλαβαν μέρος οἱ Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Θεσαλλονίκης κ. Εὐθύμιος, Κορίνθου καί Νεμέας κ. Παγκράτιος, οἱ Θεοφιλέστατοι Ἐπίσκοποι Περιστερᾶς κ. Μακάριος, Καισαρείας κ. Τιμόθεος, Πέτρας κ. Δαβίδ, Χριτουπόλεως κ. Ἰάκωβος, Ἀνρούσης κ. Καλλίστρατος, πλῆθος κληρικῶν καί εὐσεβοῦς λαοῦ. Τον πανηγυρικόν τῆς ἡμέρας ἐξεφώνησε ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Περιστερᾶς κ. Μακάριος.

 

Μέ τήν πρέπουσα ἐκκλησιαστικήν τάξιν καί βυζαντινήν μεγαλοπρέπειαν ἐνεθρονίσθη τήν Τρίτην, 19ην Ἀπριλίου 2017 καί ὥραν 7ην ἀπογευματινήν, εἰς τόν ἱερόν καθεδρικόν ναόν τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος Λαμίας ὁ νέος Μητροπολίτης Φθιώτιδος καί Θαυμακοῦ κ. Γερόντιος. Εἰς τήν λαμπράν τελετήν τῆς ἐνθρονίσεως παρέστησαν· ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Μακάριος, οἱ Σεβασμιώτατοι Μητροπολῖται Θεσσαλονίκης κ. Εὐθύμιος, Κορίνθου κ. Παγκράτιος, οἱ Θεοφιλέστατοι Ἐπίσκοποι Περιστερᾶς κ. Μακάριος, Καισαρείας κ. Τιμόθεος, Πέτρας κ. Δαβίδ, Χριστουπόλεως κ. Ἰάκωβος, Ἀνδρούσης κ. Καλλίστρατος, Κυκλάδων κ. Σάββας, Ρωγῶν κ. Δωρόθεος, πλῆθος κληρικῶν καί μοναχῶν, ἐκπρόσωποι τῶν πολιτικῶν καί δημοτικῶν ἀρχῶν τῆς πόλεως τῆς Λαμίας, τῆς περιφερείας τῆς Στερεᾶς Ἑλλάδος, καθώς καί πλῆθος πιστῶν ἀπ’ ὅλα τά παραρτήματα τῆς Μητροπολιτικῆς Περιφερείας Φθιώτιδος. Τόν νέον Μητροπολίτην ὑπεδέχθησαν ὁ Μακαριώτατος καί ἡ Ἱερά Σύνοδος μετά τοῦ κλήρου καί τοῦ λαοῦ εἰς τήν παρά τόν καθεδρικόν ναόν πλατείαν. Ἀκολούθως μέ τήν δέουσαν ἐκκλησιαστικήν εὐταξίαν ἀνῆλθον εἰς τόν ἱερόν ναόν, εἰς τόν ὁποῖον ὁ νέος ποιμενάρχης ἐνεθρονίσθει κατά τήν τάξιν τῆς Ἑκκλησίας.
Τόν νέον Μητροπολίτην προσεφώνησε καταλλήλως ὁ Μακαριώτατος εὐχηθεῖς εἰς αὐτόν τά δέοντα. Ἐκ μέρους τοῦ ἱεροῦ κλήρου τῆς Μητροπόλεως προσεφώνησεν ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Ἰωαννίκιος Ἀντωνόπουλος· ἐκ μέρους τῶν μοναστικῶν ταγμάτων ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Πέτρος Γκόλφης·  καί ἐκ μέρους τοῦ λαοῦ τῆς θεοσώστου πόλεως τῆς Λαμίας ὁ πρόεδρος τῆς θρησκευτικῆς κοινότητος Λαμίας, κ. Σωτήριος Ἀντωνόπουλος. Τέλος ὁ ἐνθρονισθεῖς Μητροπολίτης κ. Γερόντιος ἐξεφώνησε τόν ἐπιβατήριον λόγον του, εὐχαριστήσας πάντας ὅσους συνέβαλον καί ὅσους παρίσταντο εἰς τήν λαμπράν τελετήν τῆς ἐνθρονίσεως.
Ὁ νέος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Γερόντιος διαδέχεται τόν μακαριστόν ἅγιον Ἱεράρχην κυρόν Καλλίνικον Χανιώτην, ὁ ὁποῖος ἠγωνίσθει ὑπέρ τῆς Ὀρθοδοξίας εἰς τήν Φθιώτιδα πλέον τῆς πεντηκονταετίας καί τό ἔργον του ὑπῆρξε πανθομολογούμενον καί ὐπ΄αὐτῶν ἀκόμη πού τόν ἔθλιψαν, ἤ καί τον ἐπολέμισαν. Σήμερον ἡ ἐπαρχία τῆς Φθιώτιδος εἶναι διάσπαρτη ἀπό ἱερούς ναούς καί μοναστήρια τοῦ ἱεροῦ ἡμῶν ἀγῶνος, τά ὁποῖα στό σύνολό τους φέρουν τήν σφραγίδα τοῦ μακαριστοῦ Ἱεράρχου. Αὐτήν τήν πολύτιμον κληρονομίαν καί παρακαταθήκην τῆς τοπικῆς Ἑκκλησίας καλεῖται νά διαχειρισθῇ καί νὰ διαποιμάνῃ ὁ νέος ποιμενάρχης. Ἡμεῖς ἀπό τοῦ ταπεινοῦ τούτου βήματος εὐχόμεθα εἰς αὐτόν τήν ἄνωθεν βοήθειαν καί δύναμιν πρός ἐπιτυχῆ καί ἀπρόσκοπτον ποιμαντορίαν, ἀναφωνῶντες: Εἰς  πολλὰ ἔτη, Δέσποτα!
 
 
 
 

 

 

Μέσα σέ ἀναστάσιμη ἀτμόσφαιρα, πανηγύρισε  ἡ γυναικεία ἱερά Μονή Παναγίας Ἱεροσολυμιτίσσης Κλημεντίου  Κορινθίας, το Σάββατον τῆς Διακαινησίμου 9 Απριλίου. Τήν παραμονήν ἑσπέρας ἐψάλη ὁ Μέγας πανηγυρικός Ἑσπερινός τόν ὁποῖον ἐτέλεσε ο πρωτοπρεσβύτερος π. Στέφανος Μαρατσίνε. Τήν δέ ἑπομένην κυρία ἡμέρα τῆς ἑορτῆς ἐψάλη ὁ Ὄρθρος τῆς ἑορτῆς καί ἀκολούθως ἐτελέσθη ἡ ἀρχιερατική θεία Λειτουργία προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κορίνθου καί Νεμέας κ. Παγκρατίου, και συλλειτουργοῦντος τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Ἀνδρούσης κ. Καλλιστράτου, πλαισιουμένων ὑπό Ἱερέων τῆς Μητροπόλεως. Τόν θεῖον λόγον ἐκήρυξε ὁ Θεοφιλέστατος κ. Καλλίστρατος ἀναφερόμενος εἰς τήν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον ὡς συνοδοιπόρο τῶν πιστῶν εἰς τό Πάθος καί τήν Ἀνάστασιν. Ἀκολούθησε ἡ  λιτάνευσις τῆς ἱερᾶς Εἰκόνος τῆς Θεοτόκου τῆς Ἱεροσολυμιτίσσης καί τῶν ἱερῶν Λειψάνων τῆς μονῆς. Χαιρετισμόν καί τίς ἀναστάσιμες εὐχές ἀπηύθυνε εἰς τό τέλος τῆς θείας Λειτουργίας ὁ Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης  κ. Παγκράτιος πρός τούς εὐσεβεῖς προσκυνητάς καί φίλους τῆς μονῆς ὅπου ἦρθαν νά τιμήσουν τήν Παναγία την Ἱεροσολυμίτισσα, ἐνῶ ἐξῆρε τό  ἔργο τῆς ὁσιωτάτης καθηγουμένης, Γεροντίσσης Μαρίας Μαγδαληνῆς, εὐχόμενος  τά δέοντα γιά καλήν ὑγείαν, δύναμιν καί νίκες εἰς τόν πνευματικόν ἀγώνα εἰς ἐκείνην καί τήν συνοδείαν της. Μετά τό πέρας τῆς θείας Λειτουργίας παρετέθη τράπεζα εἰς ὅλους τούς προσκυνητάς.

 

Ἐπί τῇ μνήμῃ τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Μάρκου Ἐπισκόπου Ἀρεθουσίων, πανηγύρισεν ἡ ἱερά μονή τῆς Ὁσίας Εἰρήνης Χρυσοβαλάντου καί Ἁγίου Μάρκου  Ἐπισκόπου Ἀρεθουσίων τοῦ Ὁμολογητοῦ εἰς Ἀρέθουσαν Θεσσαλονίκης. Ὅθεν τό πρωΐ τῆς ἁγιωνύμου ἡμέρας ἐτελέσθη πανηγυρική ἀρχιερατική θεία Λειτουργία προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Εὐθυμίου, τῇ συμμετοχῇ τοῦ πανοσιωτάτου ἱερομονάχου Ἀββακούμ καί τῶν αἰδεσιμωτάτων πρεσβυτέρων π.Δημητρίου, π.Σεραφείμ καί π.Σάββα. Τήν ἱεράν πανήγυριν παρηκολούθησαν πολλοί πιστοί ἐκ Θεσσαλονίκης καί ἀλλαχοῦ.

 

Τήν Παρασκευή τῆς Διακαινησίμου. Ἐπί τῇ ἑορτῇ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, πανηγύρισε ἐνοριακός ἱερός ναός Ζωοδόχου Πηγῆς παρά τό Δομοκόν Φθιώτιδος. Εἰς τήν Ἱεράν πανήγυριν προεξῆρχεν ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος καί Θαυμακοῦ κ. Γερόντιος πλαισιούμενος ὑπό τοῦ ἱεροῦ κλῆρου τῆς Μητροπόλεως. Μετά τό πέρας τῶν λατρευτικῶν ἐκδηλώσεων παρετέθη Ἀβραμιαία τράπεζα ὑπό τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ συμβουλίου.

Τήν Παρασκευή τῆς Διακαινησίμου ἡ Ἐκκλησια μας ἑορτάζει τά θαυμάσια τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς.

Ὡς ἐκ τούτου, πανηγύρισε τό ἱερό μονήδριον τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς (μετόχιον τῆς ἱερᾶς μονῆς Ἁγίας Τριάδος Ἰλίου Ἀττικῆς) παρά τόν Ἅγιο Στέφανο Ἀττικῆς. Πρός τοῦτο ἐτελέσθη τήν κυριώνυμον ἡμέραν ἡ ἁρχιερατική θεία Λειτουργία πρός τιμήν τῆς Παναγίας, προεξάρχοντος τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Καισαρείας κ. Τιμοθέου, πλαισιουμένου ὑπό τῶν ἀρχιμανδριτῶν  Νεκταρίου, Δανιήλ, Νεκταρίου τοῦ ἱερομονάχου Νικολάου ὠς καί τοῦ πρεσβυτέρου π. Ἰωάννου. Μετά τό πέρας τῆς θείας Λειτουργίας ἡ ἀδελφότητα τῆς μονῆς παρέθεσεν ἑορταστικήν τράπεζα εἰς ὅλους τούς προσκυνητάς.

 

 

 

Τὴν Δευτέραν τῆς Διακαινησίμου  (4 Ἀπριλίου), εἰς τὴν ἱερὰν καὶ σεβασμίαν ἀνδρώαν μονὴν τοῦ ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου Περιστερᾶς Θεσσαλονίκης, ἐτιμήθη κατὰ τὸ δέον καὶ μετὰ πάσης λαμπρότητος ἡ ἐν αὐτῇ εὑρισκομένη ἱερὰ εἰκὼν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς ἐπωνομαζομένης «Φοβερὰ Προστασία». Στό Καθολικό τῆς μονῆς ἐτελέσθη ὁ πανηγυρικὸς Ἑσπερινὸς, χοροστατούντως τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν και πάσης Ἑλλάδος κ. Μακαρίου, καί ἀκολούθως περιεφέρθη ἡ Θεομητορικὴ εἰκὼν μετὰ λιτανευτικῆς πομπῆς καὶ ἐν μέσῳ αἰσθημάτων βαθείας κατανύξεως εἰς τοὺς χώρους τῆς μονῆς, προεξάρχοντος τοῦ Μακαριωτάτου, συμπαραστατουμένου ὑπὸ τῶν ἁγιωτάτων Ἀρχιερέων Θεσσαλονίκης κ. Εὐθυμίου, Περιστερᾶς κ. Μακαρίου (τοῦ καὶ Καθηγουμένου τῆς ὡς ἄνω ἱερᾶς μονῆς), Πέτρας κ. Δαβίδ, Χριστουπόλεως κ. Ἰακώβου, τῶν πατέρων τῆς μονῆς, καθὼς καὶ πλήθους εὐλαβῶν προσκυνητῶν.

 

 

ΛΑΖΑΡΟΣ     ΧΡΙΣΤΟΣ   ΘΑΝΑΤΟΣ

   Λίγο πριν από τη σταυρική θυσία του ο Χριστός βρίσκεται με τους μαθητές του στην περιοχή πέραν του Ιορδάνου, στον τόπο όπου βάφτιζε ο Άγιος Πρόδρομος.

     Στην μακρινή Βηθανία ο φίλος του Χριστού Λάζαρος έχει αρρωστήσει βαριά.

     Οι αδελφές του βλέποντας την κατάσταση του στέλνουν δικό τους άνθρωπο στο σπίτι που έμενε ο Κύριος για να τον ενημερώσουν.

     Όταν ο αγγελιαφόρος πληροφορεί τον Χριστό για τον Λάζαρο εκείνος φυσικά θα μπορούσε να τον γιατρέψει από εκεί με μόνο τον λόγο Του.

     Πλίν αποκαλύπτει στους μαθητές ότι η ασθένεια αυτή του Λαζάρου δεν είναι προς θάνατον, αλλά για τη δόξα του Θεού, για να δοξαστεί ο υιός του ανθρώπου.

     Ο κύριος καθυστερεί παρά το επείγον της είδησης να ανταποκριθεί στο κάλεσμα της οικογένειας του Λαζάρου για δύο ολόκληρες ημέρες.

     Έχει τον δικό του σκοπό, θέλει να πεθάνει ο Λάζαρος, θέλει να ταπεινώσει τον θάνατο για Τρίτη φορά, πριν τον καταργήσει οριστικά, τον πατήσει ‘’ θανάτω θάνατον πατήσας ‘’.

     Την τρίτη ημέρα και ενώ ήταν όλι μαζί δίνει εντολή να ξεκινήσουν για την Ιουδαία.

     Οι μαθητές με ένα στόμα τον αποτρέπουν, φέρνουν δικαιολογίες, τον θυμίζουν - σαν να μη ξέρει- ότι λίγο πριν οι Ιουδαίοι ζητούσαν να τον λιθοβολήσουν, να τον φονεύσουν.

     Επάνω στην συζήτηση ο Ιησούς τους ενημερώνει ότι ο φίλος τους Λάζαρος κοιμήθηκε !!   πως το έμαθε??

     Ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών όπως ‘’ είδε ‘’ τον Ναθαναήλ να διαβάζει τον Νόμο κάτω από την συκιά.

     ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ο Θεός ονομάζει τον θάνατο ύπνο γιατί έτσι είναι, γιατί Αυτός είναι η Ζωή και η Ζωή είναι πάνω από όλα.

   Η ΑΛΗΘΕΙΑ φανέρωσε ότι ο θάνατος είναι ύπνος και τίποτε παραπάνω.

   Οι μαθητές που ξέρουν ότι ο Λάζαρος ήταν άρρωστος στο άκουσμα του ύπνου ενθουσιάζονται γιατί όπως όλοι γνωρίζουμε όταν ο άρρωστος κοιμηθεί, αναλαμβάνει δυνάμεις και αναρρώνει.

     Δεν σκέφτονται πώς γνωρίζει ο Δάσκαλος ότι κάποιος σε μακρινό τόπο κοιμάται η είναι ξύπνιος?

     Ο Χριστός τους φανερώνει την πραγματικότητα ο ύπνος δεν είναι ένας απλός ύπνος ο Λάζαρος έχει πεθάνει.

     Έχει στα χέρια του την ψυχή του και την αναπαύει.

     Προτρέπει ‘’ ἄγωμεν πρός αὐτόν ‘’.

   Τότε ο Θωμάς μπροστάρης παρακινεί τους φίλους, ‘’ ας πάμε και εμείς μαζί του, να πεθάνουμε, να θυσιαστούμε ‘’ εύκολα λόγια γι΄ αυτόν που ήθελε ψηλαφητές αποδείξεις για την Ανάσταση, που ετοιμαζόταν μετά τη Σταύρωση και την ταφή του Χριστού να πάει για ψαρέματα πάλι.

   Ο Ιησούς κάνει εξ επίτηδες το ταξίδι μακρινό τέσσερις ολόκληρες ημέρες μέχρι να φθάσει στη Βηθανία.

   Θέλει όταν φθάσει εκεί ο Λάζαρος να είναι προχωρημένος νεκρός μέσα στο μνήμα.

Όταν έφθασε στη Βηθανία και πλησίαζε στο σπίτι του Λαζάρου έρχεται να τον προϋπαντήσει η Μάρθα που παραπονιέται ότι εάν ήταν στην ώρα του ο Κύριος ο αδερφός της δε θα πέθαινε.

   Ομολογεί όμως ότι πιστεύει πώς ότι και αν ζητήσει από το Θεό ο Ιησούς θα του το κάνει.

   Ο Κύριος της απαντά ‘’ ο αδελφός σου θα αναστηθεί ‘’ .

Η Μάρθα νομίζει ότι ο Ιησούς αναφέρεται για την εσχάτη ημέρα και ομολογεί την πίστη της για την ανάσταση της έσχατης ημέρας.

Ο Ιησούς ορθά κοφτά, χωρίς παρεκτροπές, χωρίς υπεκφυγές, λέει τον λόγο που δε θα μπορούσε να πει κανένας στον κόσμο παρά μόνον αν ήταν ο Θεός .   ‘’ Εγώ είμαι η Ανάστασης και η Ζωή, όποιος πιστεύει σε μένα και αν πεθάνει θα ζήσει, κάθε ζωντανός που πιστεύει σε μένα δεν θα πεθάνει ‘’.

Στο λέω να το πιστέψεις Μάρθα . Το πιστεύεις; ρωτάει την Μάρθα και όλο τον κόσμο.

Για μας τα παιδιά του ο λόγος αυτός είναι βάλσαμο και χαρά, μας γνωρίζει ότι ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ τον αιώνιο θάνατο, αλλά όσο διαρκεί ο ύπνος.

   Θα μας αναπαύει στα χέρια του και στο παγκόσμιο ξύπνημα θα Τον απολαύσουμε μαζί με όλους τους Αγίους.

   Ποιος πάνω στη γη είπε ποτέ ότι είναι αναμάρτητος. ‘’ τίς ἐξ ὑμῶν ἐλέγχει με περί ἁμαρτίας ‘’ (Ιων.η 46) ‘’ ἔρχεται ὁ τοῦ κόσμου τούτου ἄρχων και ἐν ἐμοί οὐκ ἔχει οὐδέν (Ιων.ιδ30).

Ποιος είπε για τον εαυτό του ‘’ ἐγώ εἰμι τό φῶς τοῦ κόσμου ‘’

                                                       ‘’ ἐγώ εἰμί ἡ ὁδός καί ἡ άλήθεια και ἡ ζωή ‘’

                                                   ‘’ ἐγώ ἦλθον ἵνα ζωήν ἔχωσι καί περισσόν ἔχωσι’’

 Κανείς και πουθενά ! ! . Μόνο ένας Θεός μπορούσε να τα πει όλα αυτά και να μην τον περάσουν για τρελό και να μην τον ακολουθήσει κανένας.

   Η Μάρθα φεύγει και φωνάζει την αδελφή της Μαρία που έρχεται να συναντήσει τον Δάσκαλο.

   Ο πολύς κόσμος που ήταν συγκεντρωμένος στο σπίτι και την αυλή νομίζει ότι θα πάει στο μνήμα για να κλάψει τον αδελφό της, την ακολουθούν και φθάνουν όλοι μαζί τον Χριστό.

   Μόλις συναντά τον Ιησού παραπονήτε και αυτή για την απουσία του.

   Η Μαρία αρχίζει να κλαίει και όλοι οι συγκεντρωμένοι.

   Ο Κύριος ταράσσεται ‘’ ἐνεβριμήσατο τῶ πνεύματι ‘’.

   Ρωτά που είναι θαμμένος ο Λάζαρος και δακρύζει.

   Οι Ιουδαίοι χωρίς να ξέρουν γιατί δακρύζει νομίζουν ότι αυτό γίνεται επειδή τον αγαπά πολύ.

   Μερικοί πάλι μιλάν φωναχτά πως θα μπορούσε αυτός που άνοιξε τα μάτια του τυφλού εάν ενεργούσε έγκαιρα, να μην άφηνε να πεθάνει ο Λάζαρος.

   Όταν φτάνουν στον θολωτό τάφο ο Ιησούς ζητά να μετακινηθεί ο μεγάλος λίθος που έκλεινε την είσοδο του τάφου για να μην πηγαίνουν ζώα.

   Η Μαρία τον ενημερώνει ότι ο νεκρός θα μυρίζει επειδή έχουν περάσει τέσσερεις ημέρες από τον θάνατο του.

   Ο Παντοδύναμος ζητά ως άνθρωπος να απομακρυνθεί ο λίθος, ως Θεός θα τον αναστήσει.

   Ευχαριστεί τον Πατέρα για τη Βουλή Του, για την ευλογία Του, για τη δόξα Του.

   Τότε με μεγάλη φωνή ο μόνος Δυνατός και Κραταιός διατάσσει : Λάζαρε βγες έξω από το μνήμα.

   Ως Θεός διατάζει και απαιτεί να φύγει ο θάνατος, να φύγει ο έσχατος εχθρός μας, να φύγει η καρικατούρα από την κτίση.

   Σε λίγες ημέρες θα τον διώξει για πάντα και δεν θα χρειαστεί να το επαναλάβει.

   Η προσταγή του εκτελείται αμέσως, ο Λάζαρος σηκώνεται παρόλο δεμένος χειροπόδαρα και με τα νεκρικά φορέματα.

   Εδώ δεν έχουμε απλώς μία ανάσταση, όπως έγινε στον μόλις νεκρό παιδί της χήρας της Ναίν ή της κόρης του Ιαείρου.

   Εδώ έχουμε μία αναδημιουργία του σώματος του Λαζάρου διότι είχε αρχίσει η διάλυση του σώματος του, δεν υπήρχαν όργανα, δεν υπείρχε τίποτα ακέραιο στο σώμα του, όλα άρχισαν να σαπίζουν.

   Έχουμε μία ξεκάθαρη αναδημιουργία μαζί με την ανάσταση.

   Μόλις οι Ιουδαίοι είδαν το φοβερό και μεγάλο σημείο της ανάστασης πίστεψαν πολλοί.

   Άλλοι όμως έφυγαν και διηγήθηκαν τα γεγονότα στους γραμματείς και αρχιερείς οι οποίοι αποφάσισαν μαζί με το Χριστό να θανατώσουν και τον Λάζαρο.

   Στην παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου, ο πλούσιος ζήτησε να αναστηθεί ο Λάζαρος και να πάει στα αδέλφια του για να μετανοήσουν και να μην κολαστούν και αυτοί.

Εκεί ο Αβραάμ αρνήται. Εδώ ο Χριστός τους κάνει το χατίρι, ανασταίνει τον Λάζαρο όμως αυτοί αντί να μετανοήσουν πήραν απόφαση να θανατώσουν και τον Λάζαρο μαζί με τον Κύριο.

   Ο Ιησούς δακρύζει μπροστά στο μνήμα του φίλου του είναι μια συγκλονιστική μαρτυρία της θέσεως του απέναντι στον θάνατο.

   Δεν λέει στη Μάρθα και στους Ιουδαίους, δεν υπάρχει πρόβλημα όλα είναι καλά με τον αδελφό σας, τώρα ο Λάζαρος είναι στον παράδεισο, εκεί όλα είναι καλά, απαλλάχθηκε από αυτό το δύσκολο και το βασανιστικό κόσμο, έφυγε από αυτήν την ψεύτικη ζωή.

   Δεν επαναλαμβάνει τις αιτιάσεις και τα λόγια που λέμε εμείς σε τέτοιες δύσκολες και αμήχανος περιπτώσεις για να παρηγορήσουμε ή να παρηγορηθούμε αλλά δακρύζει.

   Όλες οι αρχέγονες θρησκείες, η ελληνική φιλοσοφία, ο βουδισμός, οι μύστες και οι σοφοί όλων των εποχών αλλά και κάθε θρησκεία πάνω στη γη προσπαθεί να κάνει τον άνθρωπο ικανό να συμβιβαστεί με το θάνατο.

   Βλέπει ότι ο θάνατος είναι κάτι το ανίκητο, βρίσκεται σε δυσκολία να απαντήσει στο ερώτημα γιατί πεθαίνουμε.

   Βλέπει το σώμα να κουράζεται, να υποφέρει, να αρρωσταίνει, να είναι προβληματικό, και εμπόδιο.

   Βλέπει τον άνθρωπο να μαραζώνει από τις αρρώστιες που βασανίζουν το σώμα του.

   Καταλήγει λοιπόν η φιλοσοφία ότι αυτό το σώμα πρέπει να πεθάνει, καλά κάνει που πεθαίνει, είναι άχθος αρούρης, είναι δημιούργημα ενός κατώτερου Θεού.

   Από την άλλη πλευρά όλη η ανθρωπότητα αδυνατεί να πιστέψει ότι ο άνθρωπος εξαντλείται με την παρουσία του επάνω στη γη.

   Ένας άλλος κόσμος ταιριάζει για τον άνθρωπο λένε, ο κόσμος των ψυχών απαλλαγμένος από την εξάρτηση της ύλης, της σωματικής ζωής, ελεύθερος, φωτεινός, άυλος, πνευματικός.

     Αυτόν ανοίγει ο θάνατος, έτσι γίνεται η αποδοχή του και ο συμβιβασμός μαζί του.

     Ο Χριστός όμως δακρύζει μπροστά στο θάνατο του φίλου του, δακρύζει όπως δακρύζει και θυμώνει ένας δημιουργός, ένας καλλιτέχνης που βλέπει να έχουν καταστραφεί τα έργα του από κάποιον εχθρό.

   Αποκαλύπτει τη δική του θέση αρνείται να συμβιβαστεί μαζί του.

   Ο θάνατος είναι μία κατάσταση μη επιθυμητή, είναι κάτι το αφύσικο, το διεστραμμένο, το αποτρόπαιο, είναι εχθρός.

   Ο Θεός δημιούργησε τη ζωή ο ίδιος ονομάζεται Ζωή και ζωοπάροχος, όλα τα δημιούργησε ‘’ καλά λίαν ‘’.

     Εάν ο θάνατος είναι μία ανεκτή κατάσταση, εάν είναι ο ανώτερος και ασάλευτος νόμος της δημιουργίας τότε ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ.

   Τότε το ‘’ καλά λίαν ‘’ της δημιουργίας είναι ένα χονδροειδέστατο ΨΕΜΑ.

   Για το Χριστό ο θάνατος είναι εχθρός που καταστρέφει τα δημιουργήματά του.

   Ο Θεός είναι Θεός ζώντων δεν μπορεί να υπάρχει θεός νεκρών.

   Όταν στο όρος Σινά ο Χριστός δίνει εντολή στον Μωυσή να γυρίσει στην Αίγυπτο και να σώσει το λαό, ο Μωυσής του ζητά να πληροφορήσει τον λαό ποιος είναι.

   Εκείνος του απαντά ότι είναι ο Θεός Αβραάμ Ισαάκ και Ιακώβ.

   Την εποχή του Μωυσή όμως οι Πατριάρχες ήταν νεκροί.

   Είναι δυνατόν να καυχάται ότι είναι θεός πεθαμένων.

   Πως όμως ο θάνατος κατόρθωσε να γίνει άρχοντας του κόσμου τούτου, το φόβητρο τής ζωής;

   Από την Γραφή γνωρίζουμε ότι ‘’ Θεός θάνατον οὐκ ἐποίησεν οὐδέ τέρπεται ἐπ΄ ἀπωλεία ζώντων ‘’.

   Αυτό δείχνει ότι υπάρχει στο σύμπαν μια δύναμη που δεν έχει τη ρίζα της στο Θεό, μία δύναμη που Εκείνος δεν δημιούργησε, και δεν την αποδέχεται, έρχεται σε αντίθεση μαζί του.

   Ο Απόστολος Παύλος αποκαλύπτει ότι ο θάνατος ήρθε στον κόσμο διά της αμαρτίας.

   Ο θάνατος για την Εκκλησία είναι μία διαστροφή, είναι εχθρός.

   Ο άνθρωπος δεν θέλησε τη ζωή, θέλησε το χαμό του, δεν θέλησε τη ζωή της χαράς, της αγάπης που του δόθηκε ελεύθερα με την κοινωνία του Θεού .

   Δεν θέλησε την ζωή του σαν κοινωνία αγάπης.

   Θέλησε τη ζωή για τον εαυτό του. Θέλησε την ζωή χωρίς την ΖΩΗ, γι αυτό ήρθε ο θάνατος.

   Τώρα έρχεται ο Χριστός στη γη για να καταργήσει το θάνατο.

   Η σάρκα των ανθρώπων όμως είναι μολυσμένη με τον θάνατο.

   Για να φύγει το σαράκι από το ξύλο το καίμε, πρέπει να πεθάνει η φθορά που μπήκε μέσα μας με την αμαρτία, όμως αυτό μπορεί να γίνει μόνο με τον θάνατο της φθοράς.

   Η ανάσταση θα φέρει σώματα χωρίς μόλυνση, χωρίς φθορά, όμως ΣΩΜΑΤΑ

   Θα αγιάσει το σύμπαν που δεν θα φθείρεται, για να το απολαμβάνουν προς δόξα Θεού οι κληρονόμοι του.

                                                                                   Αθανάσιος Κατσίκης

                                                                                        αρχιτέκτων

Τό Σάββατον, 5η τοῦ μηνός Μαρτίου, εἰς τήν ἱεράν γυναικείαν  μονήν τοῦ Ὁσίου Ἀθανασίου τοῦ Ἀθωνίτου παρά τά Μέγαρα Ἀττικῆς, ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν κ.κ. Μακάριος προέβη εἰς τήν εἰς Πρεσβύτερον χειροτονίαν τοῦ εὐλαβεστάτου Ἱεροδιακόνου π. Ὀνουφρίου Μπελίτσου. Κατ΄αὐτήν ὁ Μακαριώτατος, ἀπευθυνόμενος πρός τόν πρός χειροτονίαν κληρικόν, ἀπηύθυνε πατρικές νουθεσίες καί συστάσεις διά τήν πολυεύθυνον ἀποστολήν, τήν ὁποίαν καλεῖται να ἐπομισθῇ. Ὁ νέος Ἱερομόναχος ἔχει ἤδη ἀναλάβει ὡς οἰκονόμος καί ἐφημέριος τῆς ἱερᾶς μονῆς Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Καπανδριτίου Ἀττικῆς, ἡ ὁποία τυγχάνει μετόχιον τῆς ἱερᾶς μονῆς τοῦ Ὁσίου Ἀθανασίου

Τήν δεύτερη Κυριακή τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς γιορτή τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ εἶναι ἡ γιορτή τῆς ἐνορίας τῶν τριῶν στύλων τῆς Ὀρθοδοξίας, Ἁγίων τριῶν Νέων Ἱεραρχῶν, Φωτίου τοῦ Μεγάλου, Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ καί Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ στό Καρλάιλ τῆς Πενσυλβανίας. Στήν πανήγυρη προεξῆρχε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βοστώνης κ. Γρηγόριος συμπαραστατούμενος ὑπό τῶν Θεοφιλεστάτων Ἐπισκόπων Μάρκαμ κ. Ἀνδρέα καί Λάνχαμ κ. Χρυσοστόμου καί τοῦ ἱεροῦ κλήρου.

 

 

 

 

Κατά τό πρῶτον Σάββατον τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ἐπιτελεῖται ἡ μνήμη καί ἑορτή τοῦ διά τῶν «Κολλύβων» θαύματος τοῦ Ἁγίου μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου τοῦ Τήρωνος. Πρός τοῦτο ἐπανηγύρισε ὁ ἱστορικός ἱερός ναός τῶν Ἁγίων Θεοδώρων Νέας Σμύρνης Ἀττικῆς, ἔνθα τό πρωΐ τῆς φερωνύμου ἡμέρας ἐψάλη ὁ Ὄρθρος, προεξάρχοντος τοῦ οἰκείου Ἱεράρχου Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν κ. Μακαρίου, ὁ ὁποῖος ἐν συνεχείᾳ προεξῆρχε εἰς τήν ἀρχιερατικήν θείαν Λειτουργίαν, συμπαραστατούμενος ὑπό τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κορίνθου καί Νεμέας κ. Παγκρατίου, τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Ἀνδρούσης κ. Καλλιστράτου καί τοῦ ἱεροῦ κλῆρου. Τόν θείον λόγον ἐκήρυξεν ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος κ. Καλλίστρατος.

 

 

Περισσότερα Άρθρα...

Joomla SEF URLs by Artio

Τελευταίες αναρτήσεις