Tήν Δευτέρα 27ῃ Αὐγούστου, ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾷ τόν Ἅγιον Μεγαλομάρτυρα Φανούριο τόν νεοφανῆ. Ὅθεν ἐπανηγύρισεν ὁ εἱς τήν πόλιν τῶν Σερρῶν ὁμώνυμος Ἱερός Ναός, ἔνθα κατά τήν τάξιν ἀφ΄ ἑσπέρας ἐπραγματοποιήθη ὁ Μεγάλος Ἐσπερινός, χοροστατούντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φθιώτιδος κ. Γεροντίου. Τό πρωΐ εἰς τήν θείαν Λειτουργίαν πλαισίωσαν τόν Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Εὐθύμιος, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος καί Θαυμακοῦ κ. Γερόντιος ὡς καί οἱ Θεοφιλέστατοι Ἐπίκοποι Περιστερᾶς κ. Μακάριος καί Χριστουπόλεως κ. Ἰάκωβος. Μετά τό πέρας τῆς θείας Λειτουργίας ἡγήθη ὁ Μακαριώτατος τῆς ἐν λαμπρότητι καί μετά πομπῆς λιτανεύσεως τῆς ἐφεστίου εἰκόνος τοῦ ἐνδόξου καί λαοφιλοῦς Μεγαλομάρτυρος. Στήν φετινή πανήγυρη τοῦ ναοῦ ὁ Μακαριώτατος προσεκόμισε τμήμα τῆς Ἁγίας Ζώνης τῆς Παναγίας γιά προσκύνηση τῶν πιστῶν.

 

 

 

 

Ὑπό Ἀλεξάνδρου- Ἐλευθερίου Ἰνεπολόγλου Φοιτητοῦ Θεολογίας ΑΠΘ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο Ισίδωρος ήταν ο μικρότερος αδελφός του Λεάνδρου Σεβίλλης. Γεννήθηκε γύρω στο έτος 560 και διαδέχθηκε τον αδελφό του στον Επισκοπικό Θρόνο της Σεβίλλης το έτος 600. Η Εκκλησία της Ρώμης θεωρεί πως με την κοίμησή του, το έτος 636, λήγει στην Δύση η πατερική περίοδος.

Ο Ισίδωρος, με τη φροντίδα του αδελφού του, μορφώθηκε αρχικά σε μοναστηριακό σχολείο και αργότερα στην εκκλησιαστική-επισκοπική σχολή της Σεβίλλης. Τα ίδια του τα έργα μαρτυρούν ότι είχε λάβει καλή θεολογική και κλασική μόρφωση. Έτρεφε μάλιστα ιδιαίτερη αγάπη και σεβασμό προς την ελληνική παιδεία.

Η οδυνηρή εμπειρία του πολέμου και της προσφυγιάς, που έζησε στα παιδικά του χρόνια, καθώς και το παράδειγμα του αδερφού του Λεάνδρου, ο οποίος εργάστηκε άοκνα για την ενότητα της Ισπανικής Εκκλησίας και τη μεταστροφή των Αρειανών Βησιγότθων στην Ορθοδοξία, υπήρξαν καθοριστικά στοιχεία που διαμόρφωσαν το χαρακτήρα του και τον ώθησαν στη συνέχιση του δημιουργικού έργου του αδελφού του.

Οι σχέσεις του με το βησιγοτθικό βασίλειο ήταν πολύ καλές. Αυτό βοήθησε στη σύγκληση της Δ’ Συνόδου του Τολέδου, το έτος 633, η οποία ασχολήθηκε με την αναδιοργάνωση της Ισπανικής Εκκλησίας και την ενοποίηση της λατρευτικής τάξης. Στην Σύνοδο προήδρευσε ο ίδιος ο προκαθήμενος του επισκοπικού θρόνου της Σεβίλλης Ισίδωρος. Εισηγήθηκε, μάλιστα, την επίσημη καθιέρωση του έθους της μίας κατάδυσης κατά την διάρκεια της τελετής του Ιερού Μυστηρίου του Βαπτίσματος. Η Σύνοδος, με τον έκτο κανόνα της, υιοθέτησε την πρακτική αυτή.

Το έθος επικράτησε στην Ισπανική Εκκλησία, για να αντιμετωπίσει η αρειανική κακοδοξία της ανομιότητας των τριών προσώπων της Αγίας Τριάδος. Οι Αρειανοί Βησιγότθοι ισχυροποίησαν τις αιρετικές τους δοξασίες, στηριζόμενοι στην ορθόδοξη πρακτική της κατάδυσης κατά το βάπτισμα. Οι Ορθόδοξοι της Ισπανίας πίστεψαν πως, με την υιοθέτηση της πρακτικής της μίας κατάδυσης κατά την τελετή του Μυστηρίου του Ιερού Βαπτίσματος, διασφάλιζαν την ομοουσιότητα της Αγίας Τριάδος και απέκρουαν τις θέσεις των αρειανόφρονων. Η εγκυρότητα της πρακτικής αυτής εξασφαλίστηκε από τον πάπα Γρηγόριο Μέγα, ο οποίος, σε επιστολή του προς τον Λέανδρο Σεβίλλης, την αποδέχτηκε, κατ’ οικονομίαν, για ποιμαντικούς λόγους.

Ο Ισίδωρος εργάστηκε για την εξύψωση των ηθών, την διάδοση της Χριστιανικής Πίστεως και την προώθηση της παιδείας.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑ

Το έργο Etymologiae, το οποίο συνέγραψε στα λατινικά ο Ισίδωρος της Σεβίλλης αποτελεί μια συστηματική έρευνα του Κόσμου της εποχής που γράφτηκε. Είναι ένας τεράστιος "θησαυρός γνώσεων" του λατινικού λεξιλογίου, με παράλληλη ‒αποδεκτή ή ευφάνταστη‒ ετυμολογία κάθε όρου. Ο Ισίδωρος το συνέγραψε κατά την περίοδο περίπου από το 615 ως τις αρχές της δεκαετίας του 630 και του έδωσε την μορφή εγκυκλοπαίδειας, με τα λήμματα να κατατάσσονται ανάλογα με το θέμα τους. [1] Ήταν ένα από τα έργα που άσκησαν τη μεγαλύτερη επιρροή στον ευρωπαϊκό πολιτισμό καθ' όλη τη διάρκεια του Μεσαίωνα. Ο τίτλος του προέρχεται από την ‒κοινή κατά την μεσαιωνική περίοδο‒ αντίληψη ότι οι λέξεις είναι αναπόσπαστα δεμένες με τα αντικείμενα που περιγράφουν. Συνεπώς, η πρακτική της ετυμολόγησης αποτελεί τον καλύτερο τρόπο για να ανακαλυφθεί «η πραγματική φύση των πραγμάτων», αλλά και για να οργανωθούν καλύτερα τα επεξηγηματικά σχόλια. [2]

ΠΗΓΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ

Ο Ισίδωρος χρησιμοποίησε ως βασικές του πηγές την Αγία Γραφή, τα σχόλια του Σέρβιου στον Βιργίλιο (Servius Maurus Honoratus Grammaticus. Servii Grammatici qui feruntur in Vergilii carmina commentarii)[3], συλλογές επεξηγηματικών κειμένων, γραμματικές, βιβλία οδηγιών και τεχνικά εγχειρίδια. Από πλευράς συγγραφέων περιλαμβάνονται οι Αμβρόσιος, Αυγουστίνος, Βοήθιος, μια επιτομή του Κέλιου Αυρηλιανού, Κασσιόδωρος, Κικέρων, Διοσκορίδης, Δονάτος, Γαληνός (από λατινική μετάφραση), Γρηγόριος ο Μέγας, Ηγίσιππος, Ιερώνυμος, Λακτάτιος, Λουκανός, Μακρόβιος, Ορόσιος, Οβίδιος, Παλλάδιος, Πλίνιος ο Νεότερος, Ψευδο-Κλήμης, Σενέκας, Σουητώνιος, Τερτυλλιανός, Βιργίλιος, Βάρωνας, Φλάκκος, Βικτωρίνος αλλά και άλλοι συγγραφείς σε πρωτότυπο ή σε αναφορές. Συνολικά, ο Ισίδωρος μνημονεύει 154 συγγραφείς, Χριστιανούς και "ειδωλολάτρες". Φαίνεται ότι τους Χριστιανούς συγγραφείς τους ανέγνωσε από το πρωτότυπο, αλλά τους ειδωλολάτρες τους προσέγγισε μέσω των μεταφράσεών τους στα λατινικά.

Ωστόσο, πλήρης κατάλογος των πηγών και των συγγραφέων που χρησιμοποιήθηκαν από τον Ισίδωρο δεν έχει ακόμη καταρτιστεί, καθώς αναμένεται η ολοκλήρωση της νέας έκδοσης του έργου που ετοιμάζεται από τον οίκο Belles Lettres.[4]

ΤΟ ΕΡΓΟ

Η μορφή του έργου δείχνει τις προθέσεις του δημιουργού του. Είναι γραμμένο σε απλά και εύκολα λατινικά, και με σαφές χρηστικό ύφος.

Ο Ισίδωρος καθ' υπόδειξη του επισκόπου της Σαραγόσα Βραούλιου (Braulio Caesaraugustanus), ο οποίος τον εμψύχωσε για να ολοκληρώσει το έργο του, έκανε διορθώσεις σε αυτό και ο Ισίδωρος του το αφιέρωσε, διαίρεσε το έργο σε είκοσι "βιβλία’’:

Βιβλίο I: de grammatica (περί γραμματικής)

Βιβλίο II: de rhetorica et dialectica (περί ρητορικής και διαλεκτικής)

Βιβλίο III: de mathematica (περί μαθηματικών, γεωμετρίας, μουσικής και αστρονομίας

Βιβλίο IV: de medicina (περί ιατρικής)

Βιβλίο V: de legibus et temporibus (περί νόμων και χρονολόγησης)

Βιβλίο VI: de libris et officiis ecclesiasticis (περί εκκλησιαστικών βιβλίων και αξιωμάτων)

Βιβλίο VII: de deo, angelis et sanctis (περί Θεού, αγγέλων και αγίων)

Βιβλίο VIII: de ecclesia et sectis (περί Εκκλησίας και αιρέσεων)

Βιβλίο IX: de linguis, gentibus, regnis, militia, civibus, affinitatibus (περί γλωσσών, λαών, βασιλείων, στρατών, πόλεων και τίτλων)

Βιβλίο X: de vocabulis (Ετυμολογικό λεξικό)

Βιβλίο XI: de homines et portentis (περί ανθρωπίνου γένους και οιωνών)

Βιβλίο XII: de animalibus (περί ζώων)

Βιβλίο XIII: de mundo et partibus (περί του Φυσικού κόσμου)

Βιβλίο XIV: de terra et partibus (περί Γης και των τμημάτων της)

Βιβλίο XV: de aedificiis et agris (περί κτισμάτων και δημοσίων έργων)

Βιβλίο XVI: de lapidibus et metallis (περί ορυκτών και μετάλλων)

Βιβλίο XVII: de rebus rusticis (περί γεωργίας)

Βιβλίο XVIII: de bello et ludis (περί πολέμου και των αιτίων του)

Βιβλίο XIX: de navibus, aedificiis et vestibus (περί πλοίων, σπιτιών και ενδυμάτων)

Βιβλίο XX: de domo et instrumentis domesticis (περί τροφής και οικιακών εργαλείων)

ΚΕΙΜΕΝΟ

17.5 Schisma ab scissura animorum vocata. Eodem enim cultu, eodem ritu credit ut ceteri; solo congregationis delectatur discidio. Fit autem schisma cum dicunt homines, <<nos iusti sumus,>> <<nos sanctifamus inmundos,>> et cetera similia

21.3 Pharisaei {negant Christum venisse nec nulla in rebus praedictis communicant} {Pharisaei et Saducaei inter se contrarii sunt. Nam Pharisaei ex Hebraeo in Latinum interpretantur Divisi, eo quod traditionum et observationum, quas illi deuterhsei vocant, iustitiam praeferunt. Unde et divisi vocantur a populo, quasi per iustitiam.}

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

17.5 Το σχίσμα από την κατάτμηση του νου. Η ίδια λατρεία γίνεται, με τον ίδιο τον τρόπο που πιστεύουν και οι άλλοι. Η απλή διακοπή χαρά. Και σχίσμα συμβαίνει όταν οι άνθρωποι λένε, <<εμείς απλά>>, και τα παρόμοια.

21.3 Οι Φαρισαίοι { οι οποίοι αρνήθηκαν ότι ήλθε ο Χριστός, ούτε επικοινωνούν, ούτε έχουν καμία συμμετοχή σε όσα έχουν ειπωθεί}. {Οι Φαρισαίοι και οι Σαδδουκαίοι  αντιφάσκουν μεταξύ τους. Για τους Φαρισαίους και να ερμηνεύσει όλα έξω από τα εβραϊκά στα λατινικά, οι παραδόσεις των παρατηρήσεων και του γεγονότος ότι, τα οποία καλούν σε αυτόν, δικαιοσύνη προτιμούν. Ως εκ τούτου, οι άνθρωποι χωρίζονται, όπως στον τομέα της δικαιοσύνης.}

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

17.5   Σε αυτό το σημείο του έργου του, ο Ισίδωρος εξηγεί πως γίνεται ένα σχίσμα μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας. Όταν κάποιοι άνθρωποι ξεφεύγουν από την ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας, εκθέτουν την δική τους άποψη, οδηγούμενοι σιγά-σιγά εκτός του σώματος της Εκκλησίας. Κάπως έτσι λοιπόν συμβαίνει ένα σχίσμα μέσα στην Εκκλησία του Χριστού, σύμφωνα με τον προκαθήμενο του Επισκοπικού Θρόνου της Εκκλησίας της Σεβίλλης.

21.3 Στο εν λόγω χωρίο του έργου του, ο Προκαθήμενος του Επισκοπικού Θρόνου της Σεβίλλης, κάνει αναφορά στους Φαρισαίους και τους Σαδδουκαίους. Συγκρούσεις μεταξύ των Φαρισαίων και των Σαδδουκαίων υπήρξαν στο πλαίσιο μιας πιο ευρείας και μακροχρόνιας κοινωνικής και θρησκευτικής αντιπαράθεσης και συγκρούσεων μεταξύ των Εβραίων, που επιδείνωνε η Ρωμαϊκή κατάκτηση. Μία άλλη διαμάχη ήταν πολιτιστική, μεταξύ αυτών που υποστήριζαν τον εξελληνισμό (Σαδδουκαίοι) και εκείνων που αντιστέκονταν σ’ αυτόν (Φαρισαίοι). Μια τρίτη διαμάχη ήταν δικαιοδοσίας-θρησκευτική μεταξύ αυτών που υποστήριζαν τη σημασία του Δεύτερου Ναού με τα τυπολογικά λατρευτικά στοιχεία του, και εκείνων που υποστήριζαν τη σημασία άλλων Μωσαϊκών Νόμων. Ένα τέταρτο σημείο σύγκρουσης, πιο συγκεκριμένο όσον αφορά τη θρησκεία, αφορούσε τις διαφορετικές ερμηνείες της Τορά και πώς μπορεί να εφαρμοστεί στην καθημερινή Εβραϊκή ζωή, με τους Σαδδουκαίους να αναγνωρίζουν μόνο τη γραπτή Τορά (με Ελληνική φιλοσοφία), και απορρίπτοντας δόγματα όπως η Προφορική Τορά, τα Βιβλία Προφήτες (Νεβιίμ) (π.χ. Κριτές, Α΄ Χρονικών), τα Βιβλία Γραφές (Κετουβίμ) (π.χ. Ψαλμοί, Παροιμίες), και την ανάσταση των νεκρών. Οι Φαρισαίοι ήταν μια ομάδα ειδικών που εκπροσωπούσε τον Νόμο. Πιστοί και προσηλωμένοι, τηρούσαν αυστηρά τις παραδόσεις και τους τύπους. Οι αντιλήψεις τους ήταν πιο κοντά σε αυτές της Παλαιάς Διαθήκης, θεωρούσαν ότι είναι ανώτεροι από τους υπόλοιπους και ασκούσαν ισχυρή επιρροή στη κοινωνία του Ισραήλ. Οι Φαρισαίοι προτιμούν την δικαιοσύνη. Κάπως έτσι, όπως και στον τομέα της δικαιοσύνης, χωρίζεται η Εκκλησία.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

  1. Ιωαννίδης, Σωτ., Φώτιος, <<Ισίδωρος Σεβίλλης>>, Εκκλησιαστική Γραμματολογία της Δύσης, Collecta Academica VI, εκδ. Ostracon, Θεσσαλονίκη 2014, σελ.208-211
  2. Ιωαννίδης Σωτ. Φώτιος, Πατέρες και Εκκλησιαστικοί Συγγραφείς της Δύσης, εκδ. Μπαρμπουνάκη, Θεσσαλονίκη 2010, σελ. 269-273
  3. Α. Μαράς, <<Μαρτυρίες για τα έργα του αγίου Ισιδώρου Σεβίλλης>>, Κληρονομια 26 (1994), 273-287

S. A. Barney, W. J. Lewis, J. A. Beach, O. Berghof, The Etymologies of Isidore of Seville. With the collaboration of M. Hall. Cambridge: Cambridge University Press, 2006. Pp. 475. 

 

[1]  Word Trade: Isidore of Seville

[2]   Thomas F. Glick, Steven John Livesey, Faith Wallis, Medieval science, technology, and medicine: an encyclopedia, Routledge, 2005, σελ. 159 στο Google books

[3]  David Scott Wilson-Okamura, Virgil in Late Antiquity, the Middle Ages, and the Renaissance: An Online Bibliography

[4]  Stephen A. Barney, The Etymologies of Isidore of Seville, Cambridge University Press, 8 Ιουν 2006, σελ. 12 στο Google books

Ἐπί τῇ ἑορτή τῆς Κοιμήσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, πανηγύρησεν ἡ ἱερᾶ μονή τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Τορόντο. Τό ἑσπέρας ἐπιτελέσθη πανηγυρικός Ἑσπερινός τῆς Ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως κατά τήν μοναστηριακήν τάξιν. Ὡσαύτως ἐψάλησαν τά Ἐγκώμια τῆς Κοιμήσεως τῆς Παναγίας. Τό δέ πρωΐ τῆς ἑορτίου ἡμέρας ἐπιτελέσθη ἀρχιερατικόν Συλλείτουργον, προεξάρχοντος τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ Μακαρίου, συμπαραστατουμένου τοῦ οἰκείου ἰεράρχου Τορόντο κ. Μακαρίου καί τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Εὐθυμίου καθώς καί τοῦ ἱεροῦ κλήρου τῆς ἱερᾶς μητροπόλεως. Κατά τό τέλος τῆς θείας Λειτουργίας ἐπιτελέσθη ἱερά Λειτανία τοῦ Θεομητορικοῦ ἐπιταφείου εἰς τήν πέριξ τῆς μονῆς περιοχήν. Ἀνάλογον τῆς ἡμέρας λόγον ἐξεφώνησεν ὁ Μακαριώτατος πρός τούς προσελθόντας εἰς τήν χάριν τῆς Παναγίας προσκυνητάς.

 

Ἐπί τῇ ἑορτῇ τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,πανηγύρισε ὁ ὁμώνυμος Ἱερός Ναός τοῦ Σωτῆρος εἰς Ἀλώνια Πιερίας ἔνθα προσῆλθε  τήν κυριώνυμο ἡμέρα τῆς ἑορτῆς, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Εὐθύμιος  διά νά προεξάρχῃ τῆς θείας Λειτουργίας Τόν Σεβασμιώτατο πλαισίωσαν ὁ Παν/τος Ἀρχ. π. Ἀββακούμ καί ὁ ἱερολ. διάκονος π. Μακάριος. Εἰς τήν Πανήγυριν τοῦ ἱεροῦ ναοῦ προσῆλθαν πλῆθος πιστῶν. Τόν θείο λόγο κήρυξε ὁ Σεβαμιώτατος μιλώντας γιά τίς δύο προεικονήσεις τῆς Μεταμορφώσεως  στό Ὅρος Σινά, εἰς τούς προφήτας Μωϋσή καί Ἠλία ἀπό τό βιβλίο τῶν Βασιλειῶν.

Ἐπί τῇ ἑορτῇ τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος πανηγύρισεν καί τό φερώνυμον Παρεκκλήσιον τῆς ἐν Ἀνύδρῳ Φθιώτιδος ἀνδρώας Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ὁσίου Ἀθανασίου τοῦ Μετεωρίτου.Ὅθεν εἰς τάς ἐνταύθα ἑορταστικάς ἐκδηλώσεις, προέστη ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος καί Θαυμακοῦ κ. Γερόντιος, ὅστις  ἐχοροστάτησεν εἰς τόν Μέγαν Ἑσπερινό καί προεξῆρχε τήν κυριώνυμον  ἡμέρα τῆς  θείας Λειτουργίας,  πλαισιούμενος ὑπό τῶν πανοσιολογιωτάτων ἀρχιμανδριτῶν π. Ἰωαννικίου καί π. Πέτρου.

Ὡσαύτως πανηγύρησε καί τό ἱερό παρεκκλήσιο τῆς Μεταμορφώσεως στό Ἀχλαδοχώρι Σερρῶν. Τήν πανηγυρική θεία Λειτοργία τέλεσε ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Περιστερᾶς κ. Μακάριος.

 

 

 

Τήν Πέμπτη 26η Ἰουλίου, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος και Θαυμακοῦ κ. Γερόντιος λειτούργησε καί κήρυξε τόν θείο λόγο στόν πανηγυρίζοντα ἱερό ναό τῆς ὁσιοπαρθενομάρτυρος Παρασκευῆς στά Πουγκάκια Φθιώτιδος, κτήτορας τῆς ὁποίας εῖναι ἡ εὐσεβῆς κ. Ἀνδρονίκη Καραχάλιου.

Πέμπτη 26η Ἰουλίου. Ἐπί τῇ μνήμῃ τῆς Ἁγίας Ὁσιοπαρθενομάρτυρος Παρασκευής, τῆς πολιούχου τῆς πόλεως Χαλκίδος, πανηγύρησε ὁ ὁμώνυμος ἱερός ἐνοριακός -κοιμητηριακός ναός τῆς Ἁγίας παρά τό Πιρνάρι Μύτικα Χαλκίδος . Ὅθεν το ἑσπέρας τῆς ἑορτῆς ἐτελέσθη ὁ πανηγυρικός Ἑσπερινός χοροστατούντος τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Πέτρας κ. Δαβίδ. Τό πρωΐ τῆς ἑορτῆς, ἐτελέσθη ὁ Ὅρθρος καί ἐν συνεχείᾳ ἡ Ἀρχιερατική θεία Λειτουργία προεξάρχοντος τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Μακαρίου πλαισιουμένου ὑπό  τῶν παν/των ἱερομονάχων π.Δανιήλ, π. Ἀγαθαγγέλου, π. Ἀγαπίου καί τοῦ ὁσ/του π. Ὀνουφρίου. Τόν θείον λόγον ἐκήρυξε ὁ Μακαριώτατος ἀναφερθεῖς στήν ἐρμηνεία τοῦ ὁνόματος τῆς Ὁσίας Παρασκευῆς, κάνοντας τίς ἀναγωγές στήν παρασκευή τῶν ψυχῶν μας.

 

 

 

Τρίτη 17η  Ἰουλίου. Ἐπί τῇ μνήμῃ τῆς Ἁγίας ἐνδόξου Μαρίνης τῆς Μεγαλομάρτυρος ἑώρτασεν τήν πανήγυρίν του ὁ τιμώμενος εἰς τό ὄνομα τῆς ἐν λόγῳ Ἀθληφόρου ἱερός ναός, παρά τον Κορυδαλλόν. Συμφώνως μέ τήν τάξιν τῶν πανηγυρικῶν ἐκδηλώσεων, ἀφ’ ἑσπέρας ἐτελέσθη ὁ Μέγας πανηγυρικός Ἑσπερινός, χοροστατοῦντος, τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Εὐθυμίου.Στήν ἐν συνέχειᾳ πραγματοποιηθῆσα λειτανία τῆς πανσέπτου εἰκόνος τῆς ἑορταζούσης Ἁγίας, εἰς τόν πέριξ τοῦ ναοῦ χῶρον,ἡγήθη ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν κ. Μακάριος   συνοδευόμενος ὑπό τῶν Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν Θεσσαλονίκης κ. Εὐθυμίου, Φθιώτιδος κ. Γεροντίου καί τῶν Θεοφιλεστάτων Ἐπισκόπων Καισαρείας κ. Τιμοθέου, Πέτρας κ. Δαβίδ,  Χριστουπόλεως κ. Ἰακώβου καί Κυκλάδων κ. Σάββα καθώς καί τοῦ τοπικοῦ ἱεροῦ κλῆρου καί πλήθους εὐλαβοῦς  λαοῦ. Τήν πρωΐαν τῆς κυριωνύμου ἡμέρας, καί ἀφοῦ ἐψάλη ἡ ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου, ἐτελέσθη ἡ ἀρχιερατική θεία Λειτουργία προεξάρχοντος τοῦ Μακαριωτάτου, συνιερουργούντων αὐτῷ  τῶν ἁγίων ἀρχιερέων  Φθιώτιδος καί Θαυμακοῦ κ. Γεροντίου, Καισαρείας κ. Τιμοθέου καί Κυκλάδων κ. Σάββα. Τόν πανηγυρικόν λόγον τῆς ἡμέρας ἐκήρυξε ὁ Σεβαμιώτατος Θεσσαλονίκης κ. Εὐθύμιος.

 

 

 

Πέμπτη 5η Ἰουλίου. Ἐπί τῇ μνήμῃ τοῦ Ὁσίου καί Θεοφόρου πατρός ἡμῶν Ἀθανασίου τοῦ ἐν τῷ Ἄθῳ, πανηγύρισε ἡ ἐν Μεγάροις ὁμώνυμος Ἱερά Μονή, τῆς ὁποίας κτίτωρ καί πνευματικός πατήρ διετέλεσεν ὁ μακαριστός Μητοπολίτης Πειραιῶς καί Σαλαμίνος κυρός Γερόντιος. Εἰς τήν ἑόρτιον Ἀρχιερατικήν θείαν Λειτουργίαν, ἡ ὁποία ἔλαβεν μέρος εἰς τό περικαλλές Καθολικόν τῆς μονῆς, παρέστη ὡς προεξάρχων ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Μακάριος, συμπαραστατούμενος ὑπό τῶν Ἁγίων Ἀρχιερέων Φθιώτιδος κ. Γεροντίου,  Καισαρείας κ. Τιμοθέου, Χριστουπόλεως κ. Ἰακώβου καί Κυκλάδων κ. Σάββα. Τόν θείον λόγο κήρυξε ὁ Μακαριώτατος.

 

Δευτέρα 2 Ἰουλίου.  Μέ ἰδιαίτερη κατάνυξη ἑορτάσθηκε ἡ κατάθεση τῆς τιμίας Ἐσθῆτος εἰς τόν Ἱερό ναό τῆς Τιμίας Ζώνης τῆς Θεοτόκου Περιστερίου Ἀττικῆς. Τῆς Θείας Λειτουργίας προεξῆρχε ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Χριστουπόλεως κ. Ἰάκωβος πλαισιούμενος ἀπό τούς Παν/τους Ἀρχιμ. Δανιήλ καί Νήφωνα. Κατά τήν διάρκεια τῶν ἱερῶν ἀκολουθιῶν καί τῆς θείας Λειτουργίας ἐτέθη εἰς προσκύνησιν ὑπό τῶν πιστῶν ἀπότμημα τῆς τιμίας Ἐσθῆτος τό ὁποίο φυλάσσεται στόν ἱερό ναό.

Κυριακή 1η Ἰουλίου. Ἐπί τῇ ἑορτῇ τῶν Ἁγίων ἐνδόξων καί ἰαματικῶν Ἀναργύρων Κοσμᾶ καί Δαμιανοῦ, πανηγύρισεν ὁ ὁμώνυμος Ἱερός Ναός τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων εἰς Ποταμιά Θάσου. Διά τάς πανηγυρικάς ἐκδηλώσεις μετέβη εἰς τόν Ἱερόν Ναόν, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Εὐθύμιος, ὅστις ἐχοροστάτησεν εἰς τόν ἀφ’ ἑσπέρας Μέγαν Ἑσπερινόν καί ἡγήθη τῆς μετ’ αὐτόν λαμπρᾶς λιτανεύσεως τῆς ἐφεστίου εἰκόνος τῶν θαυματουργῶν Ἁγίων εἰς τόν πέριξ τοῦ ναοῦ χῶρον. Τήν ἡμέραν τῆς ἑορτῆς ἐγένετο ἀρχιερατικόν συλλείτουργον ἱερουργοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου κ. Εὐθυμίου πλαισιουμένου ὑπό τοῦ πανοσιολογιωτάτου ἀρχιμανδρίτου π. Άβακκοῦμ Σακελλαρίδη καί τοῦ αἰδεσιμωτάτου πρεσβυτέρου π. Ἀθανασίου Καραγιαννίδη ἐφημερίου τοῦ ἱεροῦ ναοῦ καί π. Γεωργίου Καψάλη, καθώς ἐπισης πλῆθους εὐλαβῶν πιστῶν.

Ὡσαύτως, ἑώρτασεν καί ὁ ὁμώνυμος ἱερός ναός τῶν Ἁγίων Ἀναργύρωνὁ παρά τόν Ἅγιον Κωνσταντίνο Λοκρίδος Φθιώτιδος. Ὅθεν το ἑσπέρας τῆς ἑορτῆς ἐτελέσθη ὁ Πανηγυρικός Ἐσπερινός τῶν Ἁγίων χοροστατούντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φθιώτιδος και Θαυμακοῦ κ. Γεροντίου συμπαστατουμένου ὑπό τῶν Πανοσιολογιωτάτων Ἀρχιμανδριτῶν π. Ἰωαννικίου καί π. Πέτρου. Τό πρωΐ τῆς ἑορτῆς ἐτελέσθη ἡ ἀκολουθία τοῦ Ὅρθου καί ἐν συνεχεία ἡ Πανηγυρική θεία Λειτουργία προεξάρχοντος τοῦ ἱδίου Μητροπολίτου καί τῶν ἱερέων τῆς Μητροπόλεως Φθιώτιδος.

 

 

 

Τό Σάββατο 31 Ἰουνίου, ἐπί τῇ ἑορτῇ τῆς Συνάξεως τῶν Ἁγίων Δώδεκα Ἀποστόλων, πανηγύρισεν μεγαλοπρεπῶς, ὁ ἱερός καθεδρικός ναός τῶν Ἀθηνῶν. Κατά τήν ἐκκλησιαστικήν τάξιν, ἀφ΄ ἑσπέρας πραγματοποιήθη ὁ Μέγας πανηγυρικός  Ἑσπερινός χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κορίνθου κ. Παγκρατίου καί ἀκολούθως ἡ  λιτάνευσις εἰς τάς ὁδούς πέριξ τοῦ ναοῦ τῆς ἱερᾶς εἰκόνος τῶν σεπτῶν Ἀποστόλων, προεξάρχοντος τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν κ. Μακαρίου, συμπαραστατουμένου ὑπό τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κορίνθου κ. Παγκρατίου, τῶν Θεοφιλεστάτων Ἐπισκόπων Περιστερᾶς κ. Μακαρίου, Καισαρείας κ. Τιμοθεου, Πέτρας κ. Δαβίδ, Χριστουπόλεως κ. Ἰακώβου, Κυκλάδων κ. Σάββα, Ρωγῶν κ. Δωροθέου καί πλειάδος ἱερέων τῆς ἱερᾶς  Ἀρχιεπισκοπῆς.  Τό  πρωΐ τῆς ἑορτίου ἡμέρας προεξῆρχεν τῆς ἀκολουθίας τοῦ Ὄρθρου καί τῆς πανηγυρικῆς θείας Λειτουργίας ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος κ. Μακάριος, συνιερουργούντων αὐτῷ  τῶν Θεοφιλεστάτων Ἐπισκόπων Περιστερᾶς κ. Μακαρίου, Καισαρείας κ. Τιμοθέου, Πέτρας κ. Δαβίδ  καί Χριστουπόλεως κ. Ἰακώβου καί κληρικῶν τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς.

 

 

Τήν Κυριακήν Γ΄ Ματθαίου, ἐπί τῇ μνήμῃ πάντων τῶν ἐν τῇ Σκήτῃ τῆς Ἁγίας Θεοπρομήτωρος Ἄννης τοῦ Ἁγιωνύμου Ὄρους Ἄθω ἐν ἀσκήσει καί ἀθλήσει διαλαμψάντων Ὁσίων Πατέρων ἤγε τά ὁνομαστήριά αὐτοῦ ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος καί Θαυμακοῦ κ. Γερόντιος. Κατ’αὐτήν  ἐτελέσθη ἀρχιερατικόν συλλείτουργον εἰς τόν ἱερόν Μητροπολιτικόν ναόν τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος εἰς τήν Λαμίαν, προεξάρχοντος τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Μακαρίου, συμπαραστατουμένου ὑπό τοῦ ἑορτάζοντος τά σεπτά αὐτοῦ ὁνομαστήρια Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φθιώτιδος κ. Γεροντίου,καί πλαισιουμένων τῶν ἱερέων τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας τῆς Φθιώτιδας. Τόν πανηγυρικόν τῆς ἡμέρας λόγον ἐκήρυξε ὁ Μακαριώτατος Άρχιεπίσκοπος κ. Μακάριος

 

Τρίτη 20 Ἰουνίου. Τήν Σύναξη τῆς εἰκόνος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς Ὁδηγητρίας ἑόρτασε ἡ Ἱερά Μονή τοῦ Ἁγίου Παντελεήμωνος Πατρῶν. Τήν Θ. Λειτουργία τέλεσε ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν κ.κ. Μακάριος πλαισιούμενος ὑπό τοῦ Ἀρχ. π. Ἰωακείμ καί π. Ἀγαπίου.

Ὡσαύτως πανηγύρησε τό ἱερό παρεκκλήσιο τῆς Παναγία τῆς Ὁδηγήτριας Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ὁσίου Ἀθανασίου τοῦ Ἀθωνίτου στήν Λαμία. Στόν Πανηγυρικό Ἑσπερινό χοροστάτησε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος καί Θαυμακοῦ κ. Γερόντιος. Τήν κυριώνυμο ἡμέρα τελέσθηκε ἱερατικό συλλείτουργο ὑπό τῶν Πατέρων τῆς μονῆς Ἀρχ. π. Ἰωαννικίου καί Πέτρου.

Τήν Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς στόν ἱερό ναό τῆς Παναγία τῆς Γοργοϋπηκόου στόν Εὔοσμο Θεσσαλονίκης, ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Μακάριος προέβει εἰς "ἐκκλησιαστικήν διακονίαν" χειροθεσία τῶν εὐσεβῶν ἀδελφῶν Ἀναγνώστη, Ἀριστείδη καί Ἀνδρέα.

Τετάρτη 13 Ἰουνίου. Ἐπὶ τῇ ἑορτῇ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ νέου Ἐλεήμονος πανηγύρισεν ὁ ὁμώνυμος ἱερὸς κοιμητηριακὸς ναὸς τοῦ Ἁγίου εἰς τὴν ἱερὰν ἀνδρώαν μονὴν τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου Περιστερᾶς Θεσσαλονίκης, ὅπου καὶ φυλάσσεται καὶ τίθεται εἰς προσκύνησιν τὸ χαριτόβρυτον ἱερὸν αὐτοῦ λείψανον. Ἡ θεία Λειτουργία ἐπιτελέσθει ὑπὸ τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Χριστουπόλεως κ. Ἰακώβου, συλλειτουργούντων αὐτῷ τοῦ ἱεροῦ κλήρου, ἐνῶ παρέστησαν συμπροσευχόμενοι ὀ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ.κ Μακάριος (ὅστις καὶ ἐκήρυξεν τὸν θεῖον λόγον κατὰ τὴν ὥραν τοῦ κοινωνικοῦ), ὁ Σεβασμιώτατος οἰκεῖος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Εὐθύμιος, ὁ Θεοφιλέστατος Καθηγούμενος τῆς ἱερᾶς μονῆς, Ἐπίσκοπος Περιστερᾶς κ. Μακάριος, ὡς καὶ ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Πέτρας κ. Δαβίδ.

Μέ τήν δέουσα λαμπρότητα ἑορτάστηκε ἡ ἑορτή τῆς Ἁγίας Τριάδος στίς ἐνορίες τῆς Ἐκκλησίες μας. Τήν Δευτέρα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος 4/6 πανηγύρισαν οἱ κάτωθι ἱεροί ναοί καί μονές.

Ἡ Ἱερά Μονή Ἁγίας Τριάδος Ἰλίου Ἀττικῆς.

Ὁ Ιερός Ναός τῆς Ἁγίας Τριάδος Ἐπανωμῆς Θεσσαλονίκης

Ἱερά Μονή ἁγίας Τριάδος Νεμέας Κορίνθου

Ἱερό Παρεκκλήσιο τῆς Ἁγίας Τριάδος στήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Νικολάου Σερρῶν

 

Μέ λαμπρότητα ἑορτάστηκε ἡ Ἀνάληψη τοῦ Χριστοῦ στόν πανηγυρίζοντα ὁμώνυμο Ἱερό Ναό στά Σπάτα Ἀττικῆς

Στόν Πανηγυρικό Ἑσπερινό χοροστάτησε ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Καισαρείας κ. Τιμόθεος πλαισιούμενος ὑπό τῶν ἱερέων ἐνῶ στήν ἐπακολουθήσασα λιτάνευση τῆς εἰκόνος τῆς θείας Ἀναλήψεως  προεξῆρχε ὁ Μακαριώτατος  Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Μακάριος πλαισιούμενος καί ὑπό τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Χριστουπόλεως κ. Ἰακώβου. Τιμές ἀπέδωσε ἡ Δημοτική Φιλαρμονική Σπάτων.

Τήν πανηγυρική Θεία Λειτουργία τέλεσε ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος κ. Μακάριος , πλαισιούμενος ὑπό τῶν Παν/των Ἀρχιμανδριτῶν π. Δανιῆλ καί π. Νήφωνος.

Ὡσαύτως Πανηγύρισε καί ἡ Ἱερά Μονή Ἀναλήψεως τοῦ Κυρίου στό Καπανδρίτι Ἀττικῆς, τοῦ Μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν κυροῦ. Αὐξεντίου. Τά ἱερά Μυστήρια ἱερούργησαν οἱ Παν/τοι Ἀχιμανδρίτες π. Νεκτάριος καί π. Γερόντιος.

Ἐπίσης πανηγύρισε ἡ Ἱερά Μονή Ἀναλήψεως Πετριῶν Εὐβοίας τῆς ὁποίας κτίτωρ καί πνευματικός πατήρ τυγχάνει ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ρωγῶν κ. Δωρόθεος. Εἰς τήν πανηγυρίζουσα Ἱερά Μονή προεξῆρχε ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ρωγῶν κ. Δωρόθεος πλαισιούμενος ὑπό τοῦ πανοσιωτάτου ἱερομονάχου π. Παρθενίου καί τῶν αἰδεσιμωτάτων πρεσβυτέρων π. Συμεῶν καί π. Διονυσίου καί τοῦ ἱεροδιακόνου Θεολόγου.

 

 

Τήν Δευτέρα 21η Μαΐου ἑορτή τῶν Θεοστέπτων Βασιλέων καί Ἰσαποστόλων Κωνσταντίνου καί Ἐλένης πανηγύρισε ὁ ἱερός ναός τῶν ἁγίων, τῶν Βασιλικῶν Θεσσαλονίκης.

Ἀφ ἑσπέρας, τῇ εὐγενῇ προσκλήσει τοῦ οἱκείου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Εὐθυμίου, ὁ Μακαριώτατος προέστη τοῦ πανηγυρικοῦ Ἑσπερινοῦ. Ὡσαύτως κατ’ αὐτήν πέραν τοῦ Μακαριωτάτου καί τοῦ οἱκείου Ἰεράρχου κ. Εὐθυμίου, ἕλαβε μέρος ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Περιστερᾶς κ. Μακάριος πλαισιουμένων ὑπό τῶν ἱερέων τῆς Ιερᾶς Μητροπόλεως. Ἡ λειτανία τῆς ἱερᾶς εἰκόνος καί τῶν ἁγίων λειψάνων ἀκυρώθηκε λόγω κακοκαιρίας. Τήν ἐπομένη τελέσθηκε ἀρχιερατική θεία Λειτουργία προεξάρχοντος τοῦ Μακαριωτάτου ὅστις ἐκήρυξε τόν θείον λόγον.

Ὡσαύτως πανηγύρησε καί ὁ ἱερός ναός Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης Ἀρεθοῦσης Θεσσαλονίκης. Στήν πανηγυρική θεία Λειτουργία προεξῆρχε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Εὐθύμιος πλαισιούμενος ἀπό ἱερεῖς.

Δευτέρα 14 Μαίου. Ἐπί τῇ μνήμῃ τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου  ἱερομάρτυρος Θεράποντος πανηγύρησε ὁ ὁμωνυμος  Ἱερός Ναός στά Ἄνω Λιόσια Ἀττικῆς. Πρός τοῦτο ἐτελέσθη ὁ  Μέγας Πανηυρικός Ἐσπερινός στόν ὁποίο χοροστάτησε ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν κ. Μακάριος. Τήν ἐπομένη ἐτελέσθη ἱερατική θεία λειτουργία ὑπό τοῦ Πανοσιολογιωτάτου π. Νήφωνος.

Τήν Κυριακή Ε΄ τῆς Σαμαρείτιδος 13 Μαΐου, Πανηγύρισε ὁ Ἱερός Ναός τῆς Παναγίας τῆς Μυροβλυτίσσης στίς Ἀχαρνές. Πανηγυρικός Ἐσπερινός τελέσθηκε τήν Παραμονή στήν ὁποία χοροστάτησε ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν κ. Μακάριος, πλαισιούμενος ὑπό τῶν ἱερέων π. Νήφων, π. Ὀνουφρίου καί π. Ἠλία. Τό πρωΐ τῆς ἑορτῆς ἐτελέσθη ἡ Ἀρχιερατική Θ. Λειτουργία ὑπό τοῦ Μακαριωτάτου καί τοῦ π. Ὀνουφρίου καθώς καί μέ τήν παρουσία πολλῶν πιστῶν.

   

Πέμπτη 10 Μαΐου. Ἐπί τῇ μνήμῃ τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Νικολάου τοῦ ἐν Βουνένοις πανήγυρησε ἡ ἱστορική ἱερά Μονή τοῦ Ἁγίου Νικολάου Θερμοπυλῶν Λαμίας. Ἀφ’ Ἑσπέρας ἐψάλη ὁ Πανηγυρικός Ἑσπερινός τοῦ Ἁγίου χοροστατούντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φθιώτιδος κ. Γεροντίου. Τό πρωΐ στόν ὅρθρο καί τήν θεία Λειτουργία προεξῆρχε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος καί Θαυμακοῦ κ. Γερόντιος πλαισιούμενος ὑπό τῶν Παν/των Ἀρχ/των τῆς Μητροπόλεως π. Ἰωαννικίου καί Πέτρου.

Μέ τήν δέουσα  λαμπρότητα καί ἱεροπρέπεια  ἑορτάσθηκε καί ἐφέτος ἡ πανευφρόσυνη ἱερά μνήμη τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Ἀποστόλου καί  Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου, κατά τήν ὁποία πανηγυρίζουν στήν χάρη του ἡ Ἱερά Μονή τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου στήν Πετρούπολη Ἀττικῆς καί ὁ Ἱερός Ναός εἰς Καλύβες Χαλκιδικῆς.  Στόν Πανηγυρικό Ἑσπερινό τοῦ Ἁγίου στήν Ἀθήνα, χοροστάτησε ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Χριστουπόλεως κ. Ἰάκωβος πλαισιούμενος ὑπό ἱερέων. Τήν ἁγιώνυμο ἡμέρα τελέσθηκε ἀρχιερατική θ. Λειτουργία προεξάρχοντος τοῦ Θεοφιλεστάτου Χριστουπόλεως, πλαισιουμένου ὑπό πρεσβυτέρων καί διακόνου. Ὁ δέ λαός τοῦ Θεοῦ ὑπερεπλήρωσε τήν ἱερά μονή, σέ ἔκφραση τιμῆς καί ἁγάπης πρός τόν ἐορτάζοντα μεγάλο ἅγιο τῆς Ἐκκλησίας μας. Στό τέλος τῆς θ. Λειτουργίας ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Χριστουπόλεως κ. Ἰάκωβος κήρυξε τόν θεῖο λόγο.

Μέ ἱερατική θ. Λειτουργία τιμήθηκε ἡ μνήμη τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου στόν ὑπό ἀνέγερσιν ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου στίς Καλύβες Χαλκιδικῆς. Στην ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου χοροστάτησε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Εὐθύμιος καί ἐν συνεχείᾳ ἐτελέσθη ἡ θ. Λειτουργία.

 

Τήν Κυριακή Δ’Παραλύτου,( 6 Μαΐου), μνήμῃ τοῦ Ὁσίου Σεραφείφ τοῦ ἐν Δομβῶ πανηγύρησε ὁ ὁμώνυμος Ἱερός Ναός τοῦ Ὁσίου παρά τόν Μῶλον Λοκρίδος Φθιώτιδος. Τήν παραμονή ἐτελέσθη Ἀρχιερατικός Μέγας Ἑσπερινός στόν  Ἱ.Ναό χοροστατοῦντος τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Φθιώτιδος καί Θαυμακοῦ κ. Γεροντίου πλαισιουμένου ἀπό τοῦ Πανοσιολογιωτάτου  Ἀρχ. π.  Ἰωαννικίου.  Τήν ἐπομένη ἡμέρα ἐχοροστάτησε κατά τήν Ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου καί στή συνέχεια ἐτέλεσε τήν Ἀρχιερατική θ. Λειτουργία μέ συλλειτουργό τόν  π. Ἰωαννίκιο καί τήν συμμετοχή πολλῶν πιστῶν.

Τήν μνήμη τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου τίμησε  ἡ  Ἐκκλησία μας τήν Δευτέρα τοῦ Θωμᾶ (23 Ἀπριλίου). Στήν Θεσσαλονίκη πανηγύρησε ὁ ὁμώνυμος ἱερός ναός τοῦ Ἁγίου στό Μεσημέριον Χαλκιδικῆς ὅπου τήν  παραμονή τῆς ἑορτῆς ἐτελέσθη ὁ Μέγας Πανηγυρικός Ἐσπερινός χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Εὐθυμίου  συμπαραστατούμενος ὑπό τοῦ εὐαγοῦς κλήρου τῆς Μητροπόλεως. Στήν ἐπακολουθήσασα λιτανεία τῆς εἰκόνος τοῦ Ἁγίου  προεξῆρχε τοῦ ἱεροῦ κλήρου ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Περιστερᾶς κ. Μακάριος.  Νέοι καί νέες μέ παραδοσιακές ἐνδυμασίες πλαισίωσαν τήν τελετή.  Τό δέ πρωῒ τῆς Δευτέρας  ὁ Σεβασμιώτατος τέλεσε τήν θεία Λειτουργία μέ συμμετοχή ἀρκετῶν κληρικῶν, ἐκφωνήσας ἑόρτια ὁμιλία.

Μέγας Πανηγυρικός Ἑσπερινός ἐτελέσθη καί στόν πανηγυρίζοντα ἱερό ναό τοῦ Ἁγίου Γεωργίου στά Ν. Λιόσια Ἀττικῆς .  Μέ ἄδεια καί εὐλογία τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν κ. Μακαρίου προέστει ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Πέτρας κ. Δαβίδ. Ἀνήμερα ὡσαύτως  ὁ Θεοφιλέστατος κ. Δαβίδ ἐτέλεσε τήν Πανηγυρική θ. Λειτουργία καί ἐκήρυξε τόν θείο Λόγο.

 

Περισσότερα Άρθρα...

Joomla SEF URLs by Artio

Τελευταίες αναρτήσεις