Αλεξάνδρου – Ελευθερίου Ινεπολόγλου

Φοιτητού Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης ΑΠΘ

Η Παιδεια στις Διδαχες

του αγιου Κοσμα του Αιτωλου

 

 


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ…………………………………………………….Σελίδα 3

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Το ιστορικό πλαίσιο της εποχής αγίου Κοσμά του Αιτωλού…………………Σελίδα 4

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄

  1. Ο βιος του αγίου Κοσμά του Αιτωλού……………………………………Σελίδα 5
  2. Το έργο του αγίου Πατρός………………………………………………...Σελίδα 8

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄

Αποδελτίωση των σχετικών με την Παιδεία χωρίων από τις Διδαχές του αγίου Κοσμά του Αιτωλού………………………………………………………………….Σελίδα 10

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Α. ΠΗΓΕΣ

ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ (Επισκ.)    Κοσμάς ο Αιτωλός. Αθήναι: εκδ. Ο Σταυρός, 1981.

ΜΕΝΟΥΝΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ,                            Κοσμά του Αιτωλού Διδαχές (και βιογραφία). Αθήνα:εκδ. Τήνος, 1979.

Β. ΒΟΗΘΗΜΑΤΑ

ΜΑΜΑΣΟΥΛΑ ΜΑΡΙΑ                               Παιδεία και Γλώσσα στον άγιο Κοσμά τον Αιτωλό. Διδακτορική Διατριβή, Γιάννενα, 2001. (http://thesis.ekt.gr/thesisBookReader/id/13147#page/1/mode/2up)

Αρχιμανδρίτου ΙΑΚΩΒΟΥ ΚΑΝΑΚΗ       Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός για την παιδεία.

                                                                       (https://www.pemptousia.gr/2019/08/o-agios-kosmas-o-etolos-gia-tin-pedia/)

ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΕΚΕΡΗ                                 Ιστορικό της ανακήρυξης του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού «ως Προστάτου της Δασικής Υπηρεσίας της Ελλάδας και των υπαλλήλων αυτής»

                                                                      (https://dasarxeio.com/2016/08/23/34049/)

 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Το ιστορικό πλαίσιο της εποχής αγίου Κοσμά του Αιτωλού

Η περίοδος του 17ου αιώνα μ.Χ. βρίσκει την Ελληνική επικράτεια κάτω από τον Τουρκικό Ζύγό. Οι Έλληνες αναγκάζονται να ζουν υποδουλωμένοι στους Οθωμανούς Τούρκους. Αυτό είχε σημαντικές επιπτώσεις. Το Οθωμανικό κράτος είναι πιστό στον Μουσουλμανισμό. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι Χριστιανοί της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας να έρθουν σε δεύτερη μοίρα. Μέσα σε αυτήν την Τουρκοκρατούμενη Ελλάδα, και συγκεκριμένα κατά το έτος 1714, γεννιέται και ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο οποίος και αγωνίστηκε για τον Χριστιανισμό και την Ελληνική Παιδεία στην κατεχόμενη από τους Οθωμανούς Τούρκους Ελληνική Επικράτεια.

Ο πατροκοσμάς υπήρξε για την γεννιά του ένας γνήσιος και αληθινός ιεραπόστολος.[1]  Έφερε εις πέρας την εντολή  εκείνη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη» Στον αιώνα αυτόν που έζησε ο Πατροκοσμάς, υπήρξε για τον Χριστιανισμό της Ανατολής αιώνας μεγάλης σημασίας της Ορθοδόξου πίστεως. Οι άρχοντες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όλοι φανατικοί οπαδοί του Κορανίου και του προφήτη Μωάμεθ, πίεζαν τους Χριστιανούς της Αυτοκρατορίας να απαρνηθούν την πίστη τους και να ασπαστούν το Ισλάμ.

Σημαντικό είναι να αναφερθεί βεβαίως και το γεγονός, ότι ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός συνέβαλε σημαντικά στην παιδεία, αλλά και στην ίδρυση σχολείων. Σύμφωνα με τον ίδιο τον Άγιο: το σχολείο είναι ο ναός της αληθινής γνώσης και έτσι μέσα σε αυτό «ιερουργούν» οι εκπαιδευτικοί, όχι σε πέτρινες πλάκες, αλλά στις καρδιές των παιδιών.[2]

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄

  1. Ο βιος του αγίου Κοσμά του Αιτωλού

Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός γεννήθηκε κατά το έτος 1714 στο χωριό Μέγα Δένδρο της Αιτωλοακαρνανίας. Εκείνη την περίοδο, η Ελλάδα βρισκόνταν υπό Οθωμανική κατοχή.[3] Το κοσμικό του όνομα ήταν Κώνστας. Πρώτος βιογράφος του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, είναι ο σύγχρονός του Νικόδημος ο Αγιορείτης. Μάλιστα, ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, θα πρέπει να θεωρηθεί ως ο πιο αξιόπιστος βιογράφος του πατροκοσμά, σε σχέση με τους Παπακυριακού και Μιχαλόπουλο.

Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός θα πρέπει να άρχισε να μαθαίνει γράμματα από μικρή ηλικία. Τα πρώτα του γράμματα τα έμαθε κοντά στον ιεροδιάκονο Γεράσιμο Λίτσικα στην Σιγδίτσα της Παρνασσίδας. Γύρω στα είκοσί του χρόνια, ο πατροκοσμάς έλαβε την εγκύκλιο μόρφωσή του υπό την επίβλεψη του ιεροδιακόνου Ανανία.

Αφού ολοκλήρωσε και την εγκύκλιο μόρφωσή του, αναχώρησε για την Αθωνιάδα πολιτεία, προκειμένου να φοιτήσει στην εκεί ιερατική σχολή, αλλά και να μονάσει στην συνέχεια, στην Ιερά Μονή Φιλοθέου. Ο Άγιος είχε πει χαρακτηριστικά: «Επήγα και εις το ΄Αγιον ΄Ορος και έκλαιγα διά τες αμαρτίες μου δεκαεπτά χρόνους»[4].

Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός πιθανολογείται ότι έμεινε στο Άγιον Όρος κατά τα έτη 1750-1760. Έλεγε χαρακτηριστικά ο Άγιος Κοσμάς για την μόρφωσή του: «Και εγώ από το σχολείον έμαθα τα εικοσιτέσσερα γράμματα….έμαθα και πεντέξι ελληνικά…[5] Είναι άγνωστο το περιεχόμενο της μόρφωσης του αγίου πατρός.

Ο Άγιος Κοσμάς αποχώρησε από το περιβόλι της Παναγιάς το έτος 1760. Από εκεί, πήγε στην βασιλεύουσα Κωνσταντινούπολη, όπου και ζήτησε και έλαβε την ευλογία του τότε προκαθημένου του Οικουμενικού Θρόνου της πρωτοθρόνου εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως, Οικουμενικού Πατριάρχου Σεραφείμ, προκειμένου να αρχίσει την κηρύγματά του. Όπως μας πληροφορεί ο Νικόδημος ο Αγιορείτης, η πρώτη περιοδεία του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, έγινε στην Ηπειρωτική Ελλάδα. Σημαντικό είναι βέβαια να σημειωθεί, ότι σε κατά την διαρκειά των περιοδειών του για την κηρυγματική του δράση, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, πέρασε ξανά από την Κωνσταντινούπολη το έτος 1774, προκειμένου να λάβει νέα ευλογία από τον νέο προκαθήμενο της πρωτοθρόνου Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως, οικουμενικό πατριάρχη Σωφρόνιο, ώστε να αρχίσει μια νέα περιοδεία κηρυγμάτων, αλλά και από τον Άγιον Όρος, το 1775, προκειμένου να παραμείνει εκεί για λίγο καιρό και να μελετήσει. Άγνωστος παραμένει ο αριθμός των περιοδειών του Αγίου από τους μελετητές. Συγκεκριμένα, κάποιοι μελετητές υποστηρίζουν πως οι περιοδείες του πατροκοσμά είναι τρεις, ενώ κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν πως είναι τέσσερις. Λίγες πληροφορίες για τα κηρύγματα του Αγίου, συναντάμε και στο έργο του Αγίου «Οι Διδαχές».

 Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός βρήκε μαρτυρικό θάνατο από τους Οθωμανούς Τούρκους κάτα το έτος 1779. Ως ημέρα του μαρτυρίου του χρονολογείται η 24η Αυγούστου 1779. Δεν έχει εξακριβωθεί η αιτία του μαρτυρίου του. Μια πιθανή αιτία, είναι η μεταφορά του παζαριού από την Κυριακή στο Σάββατο, κάτι που κατάφερε ο Άγιος με την δύναμη των κηρυγμάτων του. [6] Ο θάνατος του Αγίου προήλθε από απαγχονισμό. Ο Άγιος ήταν τότε 65 ετών.

Στις 24 Αυγούστου 1961, η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, υπό την πατριαρχία του Οικουμενικού Πατριάρχου  Αθηναγόρου, τον κατέταξε στο Αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας. Κλείνοντας, σημαντικό είναι να αναφερθεί και το γεγονός, ότι το έτος 2016, ανακηρύχθηκε προστάτης Προστάτης της Δασικής Υπηρεσίας της Ελλάδας και των υπαλλήλων αυτής.[7]

  1. Το έργο του αγίου Πατρός

Το έργο του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, βασίζεται στις λεγόμενες «Διδαχές» και «Προφητείες» του εν Αγίοις ημών πατρός. Πρόκειται για κηρύγματα τα οποία έκανε ο πατροκοσμάς όσο ήταν στην ζωή. Οι «Διδαχές» ήταν ο κύριος τρόπος δράσης του Αγίου Πατρός, ανάμεσα στον υποδουλωμένο από τον Οθωμανικό ζυγό Ελληνικό λαό.[8]  Οι Διδαχές του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού αποτελούν επτά στον αριθμό.

Μέχρι τις μέρες μας, έφθασαν σε εμάς εικοσιέξι κείμενα του Αγίου Πατροκοσμά από τα κηρύγματά του.[9] Όμως, προκύπτει ένα σημαντικό πρόβλημα. Το πρόβλημα αυτό αφορά στην πιστότητα και την εγκυρότητά τους προς τον λόγο του Αγίου, καθώς ο Άγιος πατέρας, δεν έγραψε ο ίδιος τα κηρύγματά του, αλλά γράφτηκαν από το ακροατήριό του. Επομένως, αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην σωθεί, αλλά ούτε και να υπάρξει ποτέ κάποιο πρωτότυπο κείμενο από τα κηρύγματα του Αγίου.

Όμως, άλλο ένα πρόβλημα που εμφανίζεται, είναι το εξής: Πολύ συχνά, δύο ή περισσότερα κείμενα του Αγίου πατρός τυγχάνουν να είναι ίδια ως προς ένα σημείο , ενώ από ένα σημείο και έπειτα, τα νοήματα των κειμένων, αρχίζουν και εμφανίζουν ομοιότητες προς άλλα κείμενα, άσχετα μέχρι εκείνη την στιγμή.

Ας δούμε ένα παράδειγμα του μελετητή Απ. Βακαλόπουλου: «Οι σωζόμενες διδαχές του δεν έχουν γραφτή από τον ίδιο, αλλά από θερμούς μαθητές του, οι οποίοι τον ακολουθούσαν πιστά στις ιεραποστολικές περιοδείες του. Την υπόθεσή μου επιβεβαιώνει η παρουσία ερωταποκρίσεων στις διδαχές του, με ονόματα, που αναφέρονται στους ακροατές του, καθώς και η απροσδόκητη πολλές φορές μετάβαση από το ένα θέμα στο άλλο. Η κάθε διδαχή του δεν φαίνεται να αποτελεί το περιεχόμενο μιας ομιλίας του, αλλά είναι σύνθεση επί μέρους ομιλιών, που έκανε σε διάφορους τόπους. Αλλιώς δεν εξηγείται η ανωμαλία ως προς την διαδοχή των θεμάτων, που συζητούνται, καθώς και η συχνή επανάληψη των ίδιων διηγήσεων και ιδεών».[10]

Μέσα στο ποιμαντικό του έργο, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, αγωνίστηκε και για την παιδεία. [11] Πονούσε πολύ για το «απαίδευτον». Μέσα από την παιδεία ο Άγιος ήθελε να καλλιεργήσει το λεγόμενο «Ρωμαίικο». Έλεγε ότι με την παιδεία ο άνθρωπος φωτίζεται και ότι εκείνοι οι γονείς που δεν επιτρέπουν στα παιδιά τους να μορφωθούν, διαπράττουν αμάρτημα. Σύμφωνα με τον πατροκοσμά, η παιδεία έπρεπε να είναι για όλους και μάλιστα δωρεάν. Επιθυμούσε μια χριστοκεντρική παιδεία και λυπόταν για την έλλειψη της παιδείας από την πλευρά των Οθωμανών Τούρκων.

Ο Άγιος μίλησε ακόμα και για την θέση της παιδείας στο Ευαγγέλιο. Το Ευαγγέλιο ήταν γραμμένο στην Ελληνική γλώσσα και για να το κατανοήσει κανείς είναι αναγκαίο να ομιλεί και να γράφει την Ελληνική γλώσσα.

Απ΄ όπου πέρασε ο ιερομόναχος Κοσμάς για να κηρύξει, έχτιζε και σχολεία. Ο Άγιος πατέρας πίστευε πολύ στον θεσμό του σχολείου. Έλεγε ότι το σχολείο είναι ο ναός της αληθινής γνώσης κι έτσι μέσα σε αυτό, οι εκπαιδευτικοί «ιερουργούν» όχι σε πέτρινες πλάκες, αλλά στις καρδιές των μαθητών τους.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄

Αποδελτίωση των σχετικών με την Παιδεία χωρίων από τις Διδαχές του αγίου Κοσμά του Αιτωλού

Διδάσκαλος και Διδασκαλία

ΜΕΝΟΥΝΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, Κοσμά του Αιτωλού Διδαχές (και βιογραφία). Αθήνα:εκδ. Τήνος, 1979, Διδαχή Α1, 4, σ. 115.

«Πρέπον και εύλογον είναι, αδελφοί μου, ένας διδάσκαλος όταν θέλη να διδάξη να εξετάζη πρώτον τι ακροατάς, ομοίως και οι ακροαταί να εξετάζουν τι διδάσκαλος είναι. Και εγώ, αδελφοί μου, οπού αξιώθηκα και εστάθηκα εις αυτόν τον άγιον τόπον, τον αποστολικόν, διά την ευσπλαχνίαν του Χριστού μας, εξέταξα πρώτον δια λόγου σας και έμαθα πως με την χάριν του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και Θεού δεν είστενε Έλληνες, δεν είστενε ασεβείς, αιρετικοί,/ άθεοι, αλλά είστενε ευσεβείς ορθόδοξοι χριστιανοί, πιστεύετε και είστε βαπτισμένοι εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, και είστε τέκνα και θυγατέρες του Χριστού μας. Και όχι μόνον δεν είναι άξιος να σας διδάξω, αλλά μήτε τα ποδάρια να σας φιλήσω, διατί ο καθένας από λόγου σας είναι τιμιώτερος από όλον τον κόσμον»

Σχόλιο: Εδώ ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, εξηγεί πως πρέπει να είναι ένας διδάσκαλος. Ο διδάσκαλος θα πρέπει να εξετάζει τι ακροατές έχει. Ακόμη εξηγεί ότι ένας εκπαιδευόμενος, θα πρέπει και αυτός να εξετάζει τον εκπαιδευτικό που θέλει να τους διδάξει. Τέλος, με το παράδειγμα που δίνει ο Άγιος, καταλαβαίνουμε ότι ο διδάσκαλος, πρέπει να είναι ταπεινός και να έχει το μέτρο.

Ο σωστός και αφιλάργυρος διδάσκαλος

ΜΕΝΟΥΝΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, Κοσμά του Αιτωλού Διδαχές (και βιογραφία). Αθήνα:εκδ. Τήνος, 1979, Διδαχή Α1, 6, σ.118

«Κάμνοντας αρχήν να διδάσκω με ήλθε ένας λογισμός: εδώ οπού περιπατώ να ζητώ να παίρνω άσπρα, διατί ήμουνα φιλάργυρος και τα αγαπούσα τα γρόσια, ναι, μα και τα φλωριά περισσότερον, όχι ωσάν την ευγενεία σας, οπού τα καταφρονάτε- ή δεν τα καταφρονάτε; Διαβάζοντας πάλιν το άγιον και ιερόν Ευαγγέλιον ηύρα και άλλον λόγον όπου λέγει ο Χριστός μας πως χάρισμα σε έδωκα και εγώ την χάριν μου, χάρισμα να την δίνης και εσύ εις τους αδελφούς σου, χάρισμα να διδάσκης, χάρισμα να συμβουλεύης, χάρισμα να εξομολογάς και ανίσως και ζητήσης να πάρης τίποτε πληρωμήν δια την διδαχήν σου ή πολλά ή ολίγα ή ένα άσπρο, εγώ σε θανατώνω και σε βάνω εις την κόλασιν.»

Σχόλιο: Ο σωστός ιεροκήρυξ και ιεροδιδάσκαλος, δεν πρέπει να αμοίβεται για τις υπηρεσίες που προσφέρει προς τον λαό Του Θεού. Οφείλει άμισθα να προσφέρει τις υπηρεσίες του προς τους Χριστιανούς.

Ο Θεός Πατέρας, η αρχή της κάθε διδαχής

ΜΕΝΟΥΝΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, Κοσμά του Αιτωλού Διδαχές (και βιογραφία).

Αθήνα:εκδ. Τήνος, 1979, Διδαχή Α1, 7, σ.119

«Πρέπον και εύλογον είναι, χριστιανοί μου, καθώς μανθάνομεν από το άγιον Ευαγγέλιον,από τας θείας Γραφάς, να αρχίζωμεν την διδασκαλία μας από τον Θεόν και όταν τελειώσωμεν, να ευχαριστήσωμεν τον Θεόν»

Σχόλιο: Το ιερό Ευαγγέλιο, το οποίο συμβολίζει τον Λόγο του Θεού, είναι πηγή γνώσης και διδαχής. Η διδασκαλία και η γνώση οφείλουν ξεκινάν από τον Θεό. Ο πατροκοσμάς θέλει να μας πει ότι οφείλουμε να ευχαριστήσουμε τον Θεό για κάθε διδαχή και κάθε γνώση που λαμβάνουμε.

Η μόρφωση δεν έχει διάκριση πλούσιος και φτωχός

ΜΕΝΟΥΝΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, Κοσμά του Αιτωλού Διδαχές (και βιογραφία).

Αθήνα:εκδ. Τήνος, 1979, Διδαχή Α1, 36-37, σ. 142

«Καλά, παιδιά μου, μου εχαρίσετε τα παιδιά σας, αμή να ιδούμεν, έχετε και σχολείον όπου να διαβάζου, να μανθάνουν γράμματα τα παιδιά μας; -Δεν έχομε Άγιε του Θεού-. Τέτοια παιδιά αγράμματα μου εχαρίσετε; Τι τα θέλω; Χάρισμά σας. Παιδιά ωσάν τα γουρουνόπουλα να έχω δεν το καταδέχομαι, διατί είμαι υπερήφανος. Χάρισμά σας. Ωσάν θέλετε χαρίσετέ μου και ένα σχολείον εδώ εις την χώρα σας να μανθάνουν τα παιδιά μας γράμματα, να ηξεύρουν που περιπατούνε και τότε ναν τα εύχωμαι να ζήσουν, να προκόψουν. Αμή δεν είναι καλά να βάλετε όλοι σας να κάμετε ένα ρεφενέ, να βάλετε και επιτρόπους ναν το κυβερνούν το σχολείον, να βάνουν διδάσκαλον να μανθάνουν όλα τα παιδιά και πλούσια και πτωχά χωρίς να πληρώνουν»;

Σχόλιο: Σύμφωνα με αυτό το σημείο της διδαχής του εν Αγίοις Πατρός ημών Κοσμά του Αιτώλου, κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να μένει απαίδευτος. Όλα τα παιδιά, είτε πλούσια είναι, είτε πτωχά, θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα στην μόρφωση. Ίσως εδώ ο Άγιος πατέρας να αφήνει να εννοηθεί ότι η εκπαίδευση θα πρέπει να είναι δημόσια και μέριμνα των κυβερνώντων, από το εξής χωρίο: «Αμή δεν…..χωρίς να πληρώνουν».[12]

Σχολείο και Χριστιανισμός

ΜΕΝΟΥΝΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, Κοσμά του Αιτωλού Διδαχές (και βιογραφία).

Αθήνα:εκδ. Τήνος, 1979, Διδαχή Α1, 37, σ. 142

«Διατί από το σχολείον μανθάνομεν το κατά δύναμιν τι είναι Θεός, τι είναι Αγία Τριάς, τι είναι άγγελοι, αρχάγγελοι, τι είναι δαίμονες,τι είναι Παράδεισος, τι είναι Κόλασις, τι είναι αμαρτία, αρετή. Από το σχολείον μανθάνομεν τι είναι Αγία Κοινωνία, τι είναι Βάπτισμα, τι είναι το άγιον Ευχέλαιον, ο Τίμιος Γάμος, τι είναι ψυχή, τι είναι κορμί, τα πάντα από το σχολείον τα μανθάνομεν, διατί χωρίς το σχολείον περιπατούμεν εις σκότος. Καλύτερα να έχης εις την χώραν σου σχολείον ελληνικόν παρά να έχης βρύσες και ποταμούς, διατί η βρύσις ποτίζει το σώμα, το δε σχολείον ποτίζει την ψυχήν, το σχολείον ανοίγει τες εκκλησίες, το σχολείον ανοίγει τα μοναστήρια. Ανίσως και δεν ήτανε σχολεία, που ήθελα εγώ να μάθω να σας διδάσκω;»

Σχόλιο: Ο Χριστιανισμός συμβάλει ιδιαίτερα στο σχολείο, και το σχολείο στον Χριστιανισμό. Εδώ, αν λάβουμε υπ΄ όψιν μας και κάποια σημερινά δεδομένα[13], ίσως αναφέρεται η σημαντινικότητα της παροχής χριστιανικής παιδείας από τον εκπαιδευτικό προς τον εκπαιδευόμενο.

Η μάθηση, σημαντική προϋπόθεση ακόμη και για την πίστη

ΜΕΝΟΥΝΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, Κοσμά του Αιτωλού Διδαχές (και βιογραφία).

Αθήνα:εκδ. Τήνος, 1979, Διδαχή Α2, 782,σ.148

«Εγώ, χριστιανοί μου, θέλω να σας φανερώσω την αιτίαν οπού επαρακινήθηκα και εβγήκα να περιπατώ εις κόσμον. Σιμά εις  τα άπειρα χαρίσματα οπού μου εχάρισεν ο πανάγαθος Θεός, με αξίωσε και μένα τον αμαρτωλόν και έμαθα πεντέξι γράμματα και έγινα και ιερεύς αναξίως, έγινα και καλόγερος, επ­­­ήγα και εις το Άγιον Όρος και έκλαιγα διά τες αμαρτίες μου δέκα επτά χρόνους και διαβάζοντας το άγιον και ιερόν Ευαγγέλιον ευρήκα και ετούτον τον λόγον όπου λέγει ο Χριστός μας πως όποιος φροντίζει μόνον διά λόγου του πώς να σωθή και δεν φροντίζει και δια τους αδελφούς του τους χριστιανούς να σωθο­­ύν και εκείνοι έχει βέβαια να κολασθή».

Σχόλιο: Η παιδεία έχει ιδιαίτερη σημασία, ακόμη και για την πίστη. Χαρακτηριστικό είναι και το παράδειγμα που χρησιμοποιεί ο Άγιος Κοσμάς για τον εαυτό του. Δεν είναι δυνατόν αν κάποιος δεν λάβει την ανάλογη παιδεία, να μελετήσει το ιερό ευαγγέλιο, τα ιερά κείμενα, να γνωρίσει την Ορθόδοξη Χριστιανική πίστη.

Η διαχρονικότητα της Παιδείας

ΜΕΝΟΥΝΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, Κοσμά του Αιτωλού Διδαχές (και βιογραφία).

Αθήνα:εκδ. Τήνος, 1979, Διδαχή Α2, 1043, σ.175

«Εγώ, αδελφοί μου, επαιδεύθηκα εις την σπουδήν σαράντα και πενήντα χρόνους, / εδιάβασα πολλά και διάφορα βιβλία και περί Εβραίων και περί Ελλήνων και περί άλλων ασεβών και αιρετικών, ερεύνησα τα βάθη της σοφίας και ηύρα ότι οι άλλες πίστες είναι ψεύτικες, κάλπικες, μόνον η εδική μας, η χριστιανική είναι ορθόδοξος, αληθινή και αγία».

Σχόλιο: Η παιδεία, είναι διαχρονική. Καθ΄όλη την διάρκεια ο άνθρωπος, διδάσκεται και διδάσκει. Η παιδεία είναι σημαντική και για όσους μελετούν τα χριστιανικά γράμματα. Δεν είναι δυνατόν ο άνθρωπος να μάθει για την ορθόδοξο πίστη μας, αλλά και για τις αιρέσεις από τις οποίες αυτή διακινδυνεύεται, αν δεν λάβει και την στοιχειώδη μόρφωση.

Η αμάθεια του γένους μας

ΜΕΝΟΥΝΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, Κοσμά του Αιτωλού Διδαχές (και βιογραφία).

Αθήνα:εκδ. Τήνος, 1979, Διδαχή Β1, 46, σ. 200

«Μα θέλετε ειπή: Και εσύ καλόγερος είσαι, διατί συναναστρέφεσαι εις τον κόσμον; Και εγώ αδελφοί μου, κακά το κάμνω, / μα, επειδή το γένος μας έπεσε εις αμάθειαν, είπα: Ας χάση ο Χριστός μου εμένα, ένα πρόβατον, και ας κερδίση τα άλλα. Ίσως η ευσπλαγχνία του Θεού και η ευχή σας να σώσει και εμένα»

Σχόλιο: Εδώ ο Άγιος εκφράζει την πίκρα του για την αμάθεια του γένους μας, του Ελληνικού. Ο άνθρωπος, δεν πάει πουθενά χωρίς να μάθει.

Τα εμπόδια στην παιδεία από τους Εβραίους

Επισκ. Αυγουστίνου Ν. Καντιώτου, Κοσμάς ο Αιτωλός, Διδαχή Δ΄, «Η Τιμωρία των Εβραίων», σελ. 195

«Τον παλαιόν καιρόν οι Εβραίοι εθανάτωσαν όλους τους προφήτας, όλους τους δικαίους διδασκάλους»

Σχόλιο: Εμπόδια στην παιδεία έμπαιναν ανέκαθεν. Εδώ ο Άγιος Κοσμάς, εκφράζει το παράπονό του από τους Εβραίους. Οι Εβραίου θανάτωναν ακόμα και τους δίκαιους δασκάλους, βάζοντας εμπόδια στην μάθηση και παιδεία των ανθρώπων.

Χριστιανική Παιδεία, Ελληνική Γλώσσα και Νέοι

Επισκ. Αυγουστίνου Ν. Καντιώτου, Κοσμάς ο Αιτωλός, Διδαχή Ε΄. «Η Χριστιανική μόρφωσις της νέας γενεάς». Σελ. 204

«Να σπουδάζετε και σεος, αδελφοί μου, να μανθάνετε γράμματα όσον ημπορείτε. Και αν δεν εμάθετε οι πατέρες, να σπουδάζετε τα παιδιά σας, να μανθάνουν τα ελληνικά, διότι και η Εκκλησία μας εινε εις την ελληνικήν. Και αν δεν σπουδάσης τα ελληνικά, αδελφέ μου, δεν ημπορείς να καταλάβης εκείνα που ομολογεί η Εκκλησία μας. Καλύτερον, αδελφέ μου, να έχης ελληνικόν σχολείον εις την χώραν σου, παρά να έχης βρύσες και ποτάμια. 

Σχόλιο:  Σε αυτό το χωρίο, ο πατροκοσμάς τονίζει ιδιαίτερα την αξία της Ελληνικής Γλώσσας στην πίστη και την παιδεία και καλεί τους γονείς να μην φέρουν εμπόδια στην μόρφωση των παιδιών τους.

Ο Ρόλος του σχολείου στην Ορθοδοξία

Επισκ. Αυγουστίνου Ν. Καντιώτου, Κοσμάς ο Αιτωλός, Διδαχή ΣΤ, «Ο προορισμός του σχολείου», σελ. 226

«Το σχολείον φωτίζει τους ανθρώπους. Ανοίγουν τα ομμάτια των ευσεβών και ορθοδόξων χριστιανών να μανθάνουν τα μυστήρια»

Σχόλιο: Το σχολείο, οφείλει να διδάξει και την Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη στους ανθρώπους. Ο ρόλος του σχολείου είναι ιδιαίτερα σημαντικός, καθώς και μέσα από το σχολείο, οι άνθρωποι μπορούν να διδαχθούν την σημασια που έχει το κάθε μυστήριο της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας.

Η πίστη ως ένας μικρός σπόρος

Επισκ. Αυγουστίνου Ν. Καντιώτου, Κοσμάς ο Αιτωλός, Διδαχή Β΄, «Η παραβολή του σπόρεως»[14]

«Ιδού εξήλθεν ο σπείρων του σπείραι τον σπόρον αυτού»

Σχόλιο: Η όμορφη αυτή παραβολή, μας διδάσκει πολλά. Ένα από αυτά, έχει να κάνει με την χριστιανική πίστη. Αν ό άνθρωπος λάβει την κατάλληλη παιδεία, η πίστη είναι ένας μικρός σπόρος, ο οποίος μεγαλώνει μέσα του και γίνεται ένας σωστός Χριστιανός.

 

[1] Κοσμάς ο Αιτωλός, Επισκόπου Αυγουστίνου Ν. Καντιώτου, «Πόσον ολίγον….διά να εγκαταλέιψουν την Πίστιν των», σελ.31-32

[2] Βλ. σχετικά το άρθρο του πανοσιολογιωτάτου αρχιμ. Ιακώβου Κανάκη, πρωτοσυγκέλου της Ιεράς Μητροπόλεως Γόρτυνος και μεγαλοπόλεως, «Χαρακτηριστικό είναι αυτό…..  της παιδείας».

[3] Βλ. σχετικά με την βιογραφία: Ιωάννου Β. Μενούνου, Κοσμά του Αιτωλού Διδαχές (και Βιογραφία), σελ. 17-29(Ο Κοσμάς Αιτωλός…..στο κήρυγμα του Αιτωλού)

[4] Ιωάννου Β. Μενούνου, Κοσμά του Αιτωλού Διδαχές (και Βιογραφία), σ.117 και 148

[5] Προφανώς με τα λεγόμενα «εικοσιτέσσερα γράμματα», ο Άγιος εννοεί την στοιχειώδη παιδεία, ενώ με τα «πέντε-έξι ελληνικά» τις εγκύκλιες σπουδές, τις σχετικές μάλιστα με την αρχαία ελληνική γλώσσα.

[6] Βλ. σχετικά: Ιωάννου Β. Μενούνου, Κοσμά του Αιτωλού Διδαχές (και Βιογραφία), σ.27-28, «Ο θάνατος τον βρήκε…..ή  έστω προφητική κατηγορία».

[7] Βλ. σχετικά: Ιστορικό της ανακήρυξης του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού «ως Προστάτου της Δασικής Υπηρεσίας της Ελλάδας και των υπαλλήλων αυτής»

[8] Βλ. σχετικά: Ιωάννου Β. Μενούνου, Κοσμά του Αιτωλού Διδαχές (και Βιογραφία), «Ο Κοσμάς Αιτωλός….. της Ορθόδοξης διδασκαλίας», σελ. 29

[9] ο.π., «Ως εμάς…..για να απομακρυνθούν σε λίγο κ.ο.κ», σελ. 29-30

[10] ο.π., «Άλλος μελετητής…..και ιδεών», σελ. 65

[11] Βλ. σχετικά το άρθρο: «Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός για την παιδεία» του πανοσιολωγιοτάτου Αρχιμανδρίτου Ιακώβου Κανάκη, Πρωτοσυγκέλου της Ιεράς Μητροπόλεως Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως

[12] Βλ. σχετικά: Μενούνος Ιωάννης, Κοσμά του Αιτωλού Διδαχές (και βιογραφία).

Αθήνα:εκδ. Τήνος, 1979, Διδαχή Α1, 36-37, σ. 142

[13] Στην σημερινή εποχή, το μάθημα των Θρησκευτικών, έχει έρθει σε δεύτερη μοίρα στην εκπαίδευση. Ίσως ο Άγιος θέλει να τονίσει ότι το σχολείο οφείλει να παρέχει χριστιανική παιδεία στα νέα παιδιά, με σοβαρότητα.

[14] Η Διδαχή του πατροκοσμά για την παραβολή του σπόρεως, όπως μας πληροφορεί ο Μακαριστός Μητροπολίτης Φλωρίνης κ.κ. Αυγουστίνος (υποσημ. 27, σελ. 134), εκφωνήθηκε κατά την περιοδεία του Αγίου στο νησί της Κεφαλληνίας

Φωτογραφίες ἀπό τήν Πανήγυρη τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παναγίας Κανάλας Φυλή Ἀττικῆς

 

 

Μέ εὐλάβεια ἑορτάστηκε σήμερα (23 Αὐγούστου), στόν ἐπονόματι του Ἁγίου Καλλινίκου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως ἱερός ναός στήν Ροδόπολη Σερρῶν. Τῆς ἀρχιερατικῆς θείας Λειτουργίας προεξῆρχε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Εὐθύμιος μέ συλλειτουργούς τοῦς Παν/τους Ἀρχ. π. Ζωσιμᾶ, Ἀββακούμ, καί τοῦς αἰδεσιμ. πρεσβυτέρους π. Παύλο καί Θεόδωρο. Ὁ Σεβασμιώτατος μίλησε γιά τό χρέος πού ἔχουμε τό ἀνθρώπινο γένος στήν Παναγία καί ἔκανε ἐπίσης ἀναφορά στήν ὁμολογία τοῦ Ἁγίου Καλλινίκου.

Τετάρτη 15η Αὐγούστου.Ἐπί τῇ πανενδόξῳ Κοιμήσει τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, πανηγύρισε ὁ ὁμώνυμος Ἱερός Ναός τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου στήν Καλαμαριά Θεσσαλονίκης. Κατά τήν ἐκκλησιαστική τάξη, ἀφ΄ ἑσπέρας πραγματοποιήθη ὁ Μέγας  Πανηγυρικός Ἑσπερινός καί ἡ ἀκολουθία τῶν ἐγκωμίων τῆς Θεοτόκου καί ἀκολούθως, ἡ λιτάνευση τῆς ἱερᾶς εἰκόνος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου προεξάρχοντος τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Περιστερᾶς κ. Μακαρίου.Τήν δέ ἑόρτιο ἡμέρα, τήν ἀκολουθία τοῦ Ὅρθρου καί τῆς θείας Λειτουργίας  ἐτέλεσε ὁ ἐφημέριος τοῦ ναοῦ π. Γεώργιος Καψάλης.

 Ὡσαύτως πανηγύρισε καί  ὁ ὁμώνυμος Ἱερός Ναός τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου εἰς Φλώρινα. Κατά τήν ἐκκλησιαστική τάξη, ἀφ΄ ἑσπέρας πραγματοποιήθη ὁ Μέγας  Πανηγυρικός Ἑσπερινός καί ἀκολούθως, ἡ λιτάνευση τῆς ἱερᾶς εἰκόνος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου εἰς τήν Πόλη τῆς Φλώρινας. Τήν  ἱερά  εἰκόνα συνόδευσε ἡ Φιλαρμονική μπάντα τοῦ δήμου Φλωρίνης. Τήν δέ ἑόρτιο ἡμέρα, τήν Πανηγυρική Θεία Λέιτουργία ἐτέλεσε ὁ Παν/τος ἀρχ. π. Χρυσόστομος Παπαδημητρίου ἐφημέριος τοῦ ἱεροῦ ναοῦ.

 

Πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία ἐπί τῇ συμπληρώσει σαράντα ἡμερῶν ἀπό τήν εἰς Κύριον ἐκδημίαν τοῦ μακαριστοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Ἀθανασίου Καμπάνη, ἐτελέσθη τό Σάββατο 11/24 Αὐγούστου στόν ἱερό ναό τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ Τορόντο Καναδᾶ, τοῦ ὁποίου ὑπῆρξε κτίτωρ. Τῆς θείας Λειτουργίας προεξῆρχεν ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Μακάριος, πλαισιούμενος ὑπό τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Εὐθυμίου, τοῦ ἐπιχωρίου Μητροπολίτου Τορόντο κ. Μακαρίου, τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γαλλίας κ. Φιλαρέτου, καθώς καί τῶν ἱερέων τῆς Μητροπόλεως Τορόντο. 

 

 

 Φωτογραφίες ἐκ τοῦ ἀρχείου:

Ὁ μακαριστός π. Ἀθανάσιος Καμπάνης

 

  Ὁ π. Ἀθανάσιος μαζί μέ τόν Ἀρχιεπίσκοπο (2015).

 

 

 

 

 

 

 

(Ματθ. 5, 14 - 19).

ΠΟΛΙΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΟΡΟΣ.

«ού δύναται πόλις κρυβήναι επάνω όρους κειμένη...» (Ματθ. 5, 14).

 

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Το σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα του Ματθαίου εμπεριέχει μεταξύ άλλων και την ωραιότατη εικόνα που επιθυμεί ο Κύριός μας για τους πιστούς του δούλους. Έμπνευση για τον Κύριό μας γίνεται η Αγία Πόλη της Ιερουσαλήμ, η οποία βρίσκεται χτισμένη σε ύψωμα και μπορεί ο καθένας να την παρατηρήσει. Η εικόνα αυτή μεταφορικά εξάγει το συμβολισμό σχετικά με την ζωή και την θέση του Χριστιανού μέσα στην κοινωνία∙ «υμείς έστε το φως του κόσμου, ού δύναται πόλις κρυβήναι επάνω όρους κειμένη» (Ματθ. 5, 14). Αν και συνυπάρχουν σ’αυτή την εικόνα η πόλις και το όρος, νομίζω πως βάση στη σημερινή μας λογιστική πρέπει να γίνει το δεύτερο (το όρος δηλαδή), καθώς είναι εκείνο που ανυψώνει και δημιουργεί την όποια υπεροχή και σταθερότητα...

ΚΥΡΙΩΣ ΘΕΜΑ

Α) ΑΝΥΨΩΣΗ ΚΑΙ ΥΠΕΡΟΧΗ.

* Το όρος αρχικά προϋποθέτει την κοπιαστική ανάβαση. Αλλά και αρκετά μεγάλα γεγονότα συνέβησαν κατά την παλαιά εποχή σε όρος. Θυμηθείτε λοιπόν την παράδοση του Μωσαϊκού Νόμου στον αρχηγό του Ισραηλιτικού λαού από τον Θεό στο Σινά. Αλλά και οι ειδωλολάτρες στα όρη έτρεχαν και τελούσαν τις θυσίες τους. Πάντα οι κορυφές είχαν κάτι το ελκυστικό και φυσικά το κοπιώδες. Ο Χριστός διαλέγει το Θαβώριο όρος για να δείξει την Θεϊκή Του δόξα. Αλλά και στα όρη ζητεί το πλανώμενο πρόβατο, το οποίο βρίσκει και ελευθερώνει από την αμαρτία.

* Όρος επίσης επιλέγει ο Κύριος για να δείξει ότι εάν επιθυμούμε (και ο Χριστιανός το επιθυμεί) να ανέλθουμε υψηλότερα από την πνιγηρή πεδιάδα των παθών πρέπει να δουλέψουμε και να κοπιάσουμε πνευματικά σε μία διαρκή πορεία ανύψωσης. Αλλά και ο πνευματοφόρος Άγ. Ιωάννης ο Σιναΐτης για κλίμακα αναβάσεως μίλησε, θέλοντας να δώσει τον χαρακτήρα του πνευματικού αγώνος που ξεκινά ο πιστός για την αποταγή των παθών και την κατάκτηση των κορυφών της χάριτος του Θεού. Ο ίδιος στο τέλος του συγγράμματός του προτρέπει: «Ανεβαίνετε, ανεβαίνετε, αδελφοί, επιθυμώντας ολόψυχα τις αναβάσεις, ακούοντας αυτόν που λέγει: Δεύτε αναβώμεν εις το όρος Κυρίου και εις τον οίκον του Θεού ημών» (Ησ. 2, 3) ο οποίος «καταρτιζόμενος τους πόδας μου ωσεί ελάφου και επί τα υψηλά ιστών με» (Ψαλμ. 17, 34).

* Η ανάβαση λοιπόν στο όρος δηλώνει εκτός του ύψους και την πνευματική άνοδο στην Ουράνιο θεωρία. Το όρος μας οδηγεί στην υπέρβαση (πραγματικά κοπιώδης) των γήινων μεριμνών και καταστάσεων, του άγχους και της φθαρτότητος και μας οδηγεί μακριά από την φθαρτότητα του κόσμου. Είναι τελικά ο εναρμονισμός μας με τον ίδιο το Χριστό, ο Οποίος έλαβε την ανθρώπινη φύση και την αγίασε και την ανύψωσε προς τον Πατέρα Του∙ «ανέβη ο Θεός εν αλαλαγμώ, Κύριος εν φωνή σάλπιγγος» (Ψαλμ. 46, 6).

 

Β) ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΤΟΧΗ.

* Όμως το όρος δηλώνει και την σταθερότητα. Μία δύναμη που επιτρέπει στον πιστό Χριστιανό να αποκρούει κάθε τι που ενάντια προσβάλλει και απειλεί τις αρχές της πίστεώς του. Αυτό εκφράζει και ‘εν συνόλω’ η Εκκλησία μας, δεν κλονίζεται ούτε από επιστημονικά ή τεχνολογικά επιτεύγματα, ούτε από ορθολογιστικά κινήματα και υποτροπίες που επιχειρούν να καταστήσουν τον άνθρωπο αιχμάλωτο στη δουλεία των παθών.

* Έτσι και οι Άγ. Πατέρες που εορτάζουμε σήμερα έδειξαν προσήλωση ακλόνητη στα παραδεδομένα υπό του Κυρίου. Η διδασκαλία τους ορθώθηκε τείχος υψηλό, αποκρούοντας κάθε καινοτόμα φωνή που διαστρέβλωνε την Χριστιανική θεώρηση. Η Θεολογική τους προσφορά και η αγωνιστική τους πορεία αποτελούν την Παράδοση της Εκκλησίας, δηλαδή την αδιάλειπτη παρουσία του Αγ. Πνεύματος σε αυτήν, αφού παράδοση = Χριστός. «Γρηγορείτε, στήκετε εν τη πίστει, ανδρίζεσθε, κραταιούσθε» (Α΄ Κορ. 16, 13), προτρέπει τα μέλη της Εκκλησίας ο Απ. Παύλος.

* Είναι αλήθεια πως ο πιστός του Θεού άνθρωπος βομβαρδίζεται καθημερινά από ιδέες που απάδουν στην Χριστιανική διδασκαλία. Ο υλισμός θεοποιείται και ο παραλογισμός κυριαρχεί σε κάθε ενέργεια των μελών της κοινωνίας μας. Εδώ είναι και ο αγώνας μας καθώς «οι θέλοντες ευσεβώς ζην εν Χριστώ Ιησού, διωχθήσονται» (Β΄ Τιμ. 3, 12). Άρα και ο Χριστιανός καλείται να επιδείξει καρτερία, υπομονή και αντοχή σε όλες τις αδυναμίες, χωρίς να αλλοιωθεί το πνευματικό του φρόνημα και η εμπιστοσύνη του στην πρόνοια του Θεού.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Αδελφοί μου, το όρος ανυψώνει και ελευθερώνει. Δεν απομονώνει γιατί εκεί υπάρχει (σύμφωνα με τον Κύριο) και πόλις, που δηλώνει επικοινωνία. Ο Χριστιανισμός παρέχει τον φωτισμό και δίνει την μαρτυρία του μέσα στον κόσμο. Ζεί εδώ αλλά έχει στραμμένη την πνευματική του ματιά στην Άνω Ιερουσαλήμ. Αυτήν την απόδραση να κάνουμε από την θλιβερή πραγματικότητα που μας περιβάλλει. Ο Χριστός με τα Άγια Μυστήρια είναι το πνευματικό οξυγόνο που ζωογονεί και καθαρίζει τις αισθήσεις μας σε όποιον χώρο και τόπο και αν κατοικούμε...

Πάνδημος ἐτελέσθη τήν Τρίτην, 16η Νοεμβρίου 2016, ἡ ἐξόδιος ἀκολουθία τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Ἀρχιμανδρίτου π. Διονυσίου Καλαργύρου, κτίτωρος καί πνευματικοῦ πατρός τοῦ ὀρφανοτροφείου θηλέων «Ἁγία Τριάς» εἰς τό Ἴλιον Ἀττικῆς καί τῆς ὁμωνύμου ἱερᾶς  γυναικείας  Μοναστικῆς Ἀδελφότητος.

Τήν Τρίτην τό πρω­ΐ, εἰς τόν ἱερόν ναόν τῆς Ἁγίας Τριάδος, ἔνθα ἀπό τήν προτεραίαν εἶχεν ἐκτεθεῖ εἰς προσκύνησιν τό σκήνωμα τοῦ π. Διονυσίου, ἐτελέσθη ἀρχιερατική θεία Λειτουργία ὑπό τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν κ.κ. Μακαρίου τῇ συμμετοχῇ κληρικῶν τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς. Ἀκολούθως ἐψάλει ἡ κατανυκτικωτάτη νεκρώσιμος ἀκολουθία εἰς μοναχούς, προεξάρχοντος τοῦ Μακαριωτάτου, συμμετασχόντων τῶν Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν Θεσσαλονίκης κ. Εὐθυμίου, Κορίνθου κ. Παγκρατίου καὶ τοῦ ἐκ Καναδᾶ παρεπιδημοῦντος  Μητροπολίτου Τορόντο κ. Μακαρίου, τῶν Θεοφιλεστάτων  Ἐπισκόπων Καισαρείας κ. Τιμοθέου, Πέτρας κ. Δαβίδ, Χριστουπόλεως κ. Ἰακώβου, Ρωγῶν κ. Δωροθέου, Θερμοπυλῶν κ. Γεροντίου καὶ πλειάδος ἱερέων.

Καταλλήλους τῇ περιστάσει ἐπικηδίους λόγους ἐξεφώνησαν: α) ἐκ μέρους τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ὁ ἀρχιγραμματεύς αὐτῆς, Ἐπίσκοπος Πέτρας κ. Δαβίδ βλέπε ἐδῶ· β) ἐκ μέρους τοῦ ἱδρύματος και  τῆς ἱερᾶς μονῆς, ὁ κ. Μιλτιάδης Μαΐστρος· καί γ) ἐκ μέρους τῶν ἐξωϊδρυματικῶν κατασκηνωτῶν κατηχητικοπαίδων, ἡ κ. Δέσποινα…..

Ἐν συνεχείᾳ ἡ ταφή τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος ἐγένετο εἰς τό ἱερόν ἡσυχαστήριον τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς εἰς τόν  Ἅγιον Στέφανον Ἀττικῆς, τοῦ ὁποίου ὁ μακαριστός ὑπῆρξεν ὡσαύτως κτίτωρ. Ὑπό τῆς γυναικείας μοναστικῆς ἀδελφότητος τῆς Αγίας Τριάδος, τόσον ἐν τῇ μονῇ τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, ὅσον καί εἰς τό ὁρφανοτροφεῖον, προσεφέρθη κέρασμα και παρετέθη τράπεζα ὑπέρ ἀναπαύσεως τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος.

Υποκατηγορίες

Joomla SEF URLs by Artio

Τελευταίες αναρτήσεις