(Ιω. 20, 19 - 31).

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΔΩΡΟ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ.

«έστη είς το μέσον, και λέγει αυτοίς· ειρήνη υμίν...» (Ιω. 20, 19).

 

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

 

Φόβος και ταραχή επικρατεί στο υπερώο. Οι μαθητές συγκλονισμένοι από την θυσία του Διδασκάλου τους, αλλά και έντρομοι μήπως η οργή των ανόμων Εβραίων ξεσπάσει και πάνω σ’ αυτούς. Να, όμως, που ο ερχομός του Κυρίου στο μέσον τους προσδίδει ότι ακριβώς λείπει από τις καρδιές τους. Χαρά και Ειρήνη! Πόσο πολύτιμα στην συγκεκριμένη στιγμή... Αλήθεια πόσες φορές ο ιερεύς στρέφεται στο λαό (μέσα στην Εκκλησία) και προσφέρει ευλογώντας τούτο το δώρο στο εκκλησίασμα... και αυτή η ειρήνη αδελφοί μου δεν είναι κάτι αφηρημένο, αλλά είναι συγκεκριμένο πρόσωπο. Ειρήνη είναι ο Χριστός!

ΚΥΡΙΩΣ ΘΕΜΑ

 

Α) Η ΕΙΡΗΝΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

* Αν σταθούμε προσεκτικά στα λόγια του Παύλου θα διαπιστώσουμε ότι ο ερχομός του Χριστού πάνω στη γη έφερε τριών ειδών ειρήνη: α) Ειρήνη στον εσωτερικό μας κόσμο. Καρδιά, σώμα, μυαλό να μπορούν ειρηνικά να συνεργαστούν για να προοδεύσει ο εσώτερος άνθρωπος και να καταστεί τούτο ορατό στις εκδηλώσεις του. β) Ειρήνη με τους άλλους ανθρώπους. Ενώ η αμαρτία και η αδικία μας χωρίζουν, βρήκαμε τούτη την αρετή που φροντίζει να πλησιάζουμε με αγάπη και κατανόηση τον πλησίον μας. γ) Ειρήνη με τον Θεό γιατί κατέπεσε το μεσότοιχο του φραγμού που ύψωσε η παρακοή του Αδάμ. «Ο Θεός ουδέποτε εχθραίνει», ισχυρίζονται οι Πατέρες, όμως εμείς επιλέγοντας την αμαρτία γίναμε εχθροί της θείας βουλήσεως. «Το φρόνημα της σαρκός έχθρα είς τον Θεόν» (Ρωμ. 8, 7).

* «Μακάριοι οι ειρηνοποιοί ότι αυτοί υιοί Θεού κληθήσονται» (Ματθ. 5, 9). Αφού ο Θεός – Πατέρας αλλά και ο Υιός είναι φορείς της ειρήνης, όσοι άνθρωποι αποδέχονται την τριαδική λατρεία δέχονται το ειρηνικό πνεύμα του Θεού στις καρδιές τους, γίνονται ειρηνοποιοί είς «εαυτούς και αλλήλους» και ονομάζονται υιοί (κατά χάριν) του Θεού. Η ειρήνη είναι καρπός του Αγίου Πνεύματος· «ο δε καρπός του Πνεύματος έστιν αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, πίστις, πραότης, εγκράτεια...» (Γαλ. 5, 22).

* Σε ένα άλλο σημείο της διδαχής του ο Παύλος μας προτρέπει να γίνουμε κάτοχοι αυτής της ειρήνης· «καταλλάγητε τω Θεώ» (Β΄ Κορ. 5, 20). Ουσιαστικά μας προτρέπει να αγωνιστούμε κατά της αμαρτίας που διαχωρίζει την ζωή μας από την αγαθότητά Του. Πράγματι όλα τα πάθη, τα μίση, οι κακίες και οι έριδες δημιουργούν σύγχυση, ταραχή και αντιπαλότητα τόσο με τους ανθρώπους, όσο και με το ειρηνικό θέλημα του Θεού. Αν συμβαίνουν όλα αυτά στην ψυχή πως να προσευχηθούμε στην Λειτουργία, πως να επικοινωνήσουμε με τον Ειρηνικό Θεό, πως να είμαστε πρόσφορο έδαφος ουρανίων δωρεών;

 

Β) Η ΕΙΡΗΝΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

* Λόγος όμως για την πολυπόθητη ειρήνη δεν γίνεται μόνο στο χώρο της Εκκλησίας αλλά σε όλο τον κόσμο. Συλλαλητήρια, πορείες, διαμαρτυρίες ακόμα και μάχες και πόλεμοι για την ειρήνη (!)... Αδελφοί μου ειρήνη δεν είναι η απουσία πολέμου. Οι άνθρωποι της αμαρτίας την «ψάχνουν» στις άνομες συναλλαγές, στους συνασπισμούς και τους παγκόσμιους οργανισμούς μακριά από τον Χριστό, κοντά στο συμφέρον και στο δίκαιο του ισχυροτέρου. Οπαδοί της «ειρήνης» καίνε, σκοτώνουν, σπάνε περιουσίες, χύνουν αίμα αθώων και περαστικών, για να «επικρατήσει» ειρήνη πάνω στην γη. «Πλανώντες και πλανώμενοι» (Β΄ Τιμ. 3, 12 – 13) οι ταλαίπωροι...

* Έτσι το ευαίσθητο αυτό αγαθό «φτερούγησε» από τον κόσμο μας. Πέταξε ψηλά εκεί που ανήκει. Έμειναν έρημες οι κοινωνίες, οι οικογένειες, οι εργασίες αφού η ειρήνη δεν ήταν αυτή που νόμιζαν οι άνθρωποι. Όλοι εμείς οι κάτοικοι της γης πιστέψαμε στις συμβουλές του διαβόλου, στο πνεύμα της ταραχής και ακούσαμε τις οδηγίες του και εναρμονήσαμε την ζωή μας στις υποδείξεις του. Και τώρα πανικόβλητοι, μη μπορώντας να ανεχθούμε τον εσωτερικό πόλεμό μας, τα πάθη και τις διαστροφές μας ελπίζουμε στη καταλυτική παρέμβαση του ψυχολόγου και των ψυχοφαρμάκων. Πόσο μακριά κρατάμε τον Ιατρό της ψυχής μας, τον Χριστό...

* Καθημερινά η κλεψύδρα της βιολογικής μας ζωής αδειάζει. Τα χρόνια έρχονται και παρέρχονται και ο κόσμος τόσο ο εσωτερικός, όσο και ο εξωτερικός παραμένει ταραγμένος. Μακριά από την ειρήνη του Χριστού ζούμε στα ψηλαφητά, παχυλά σκοτάδια της αμαρτίας και «ο περιπατών εν τη σκοτία ούκ οίδεν που υπάγει» (Ιω. 12, 35). Κοντά στον Χριστό ειρηνεύουμε, νιώθουμε ασφαλείς, ζούμε ήσυχα και μπορούμε να προοδεύσουμε. Άνθρωποι πνευματικοί της Ορθόδοξης ασκητικής πάλεψαν μία ζωή μόνο και μόνο για να κατακτήσουν αυτή την πολυπόθητη ειρήνη, δηλαδή να σκηνώσει εντός τους ο Χριστός.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

 

Ένας δημοφιλής και αγαπητός Άγιος στην Ρωσία είναι ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ. Σε μία από τις διδαχές του μιλά για την σπουδαιότητα της ειρήνης, για τον ίδιο το Χριστό και λέει τα εξής σημαντικά: «Βρες την ειρήνη μέσα σου και χιλιάδες άνθρωποι θα ειρηνεύσουν δίπλα σου». Ας αγωνιστούμε να σκηνώσουν τα Αναστάσιμα δώρα στην καρδιά μας, να κατασκηνώσει δηλαδή ο Ίδιος ο Χριστός!


Joomla SEF URLs by Artio