Η διήγηση της θεραπείας των δαιμονιζομένων υπάρχει και στα Ευαγγέλια του Μάρκου και του Λουκά.

          Ο Ευαγγελιστής μας είναι συντομότερος των άλλων στην περιγραφή της θεραπείας των ανθρώπων αυτών.

          Ο λόγος είναι διότι θέλει να συγκεντρώσει την προσοχή μας στη θεολογική σημασία του θαύματος.

          Οι δαιμονιζόμενοι όπως περιγράφονται από τους Ευαγγελιστές παρουσιάζουν τα εξής χαρακτηριστικά που με σύγχρονους όρους είναι :  

  1. Ήταν κοινωνικά απροσάρμοστοι, έμεναν μακριά από την κοινωνία των άλλων συνανθρώπων της περιοχής.
  2. Κατείχοντο από μανία επιθετικότητας κατά πάντων.
  3. Είχαν εσωτερική διάσπαση της προσωπικότητας τους.
  4. Κυριαρχούντο από τάση αυτοκαταστροφής.

          Εικόνα που παρουσιάζει και ο σημερινός άνθρωπος στην οικτρή κατάσταση που έχει πάρει η ζωής μας, οδηγημένος από τις δαιμονικές δυνάμεις.

          Μία κατάσταση που μόνο ο Χριστός μπορεί να θεραπεύσει και η Εκκλησία του στην οποία και έδωσε την εξουσία να θεραπεύει και να ανακουφίζει.

           Όσους θέλουν την λευτεριά τους από τα δεσμά που φοράνε.

           Οι δαιμονιζόμενοι κατά την περιγραφή του Ευαγγελιστού ήταν πολύ άγριοι και δυνατοί ώστε να σπάζουν και τα δεσμά τους.

           Τους δάνειζε δύναμη ώστε και ο σίδηρος να αποδεικνύεται ανίσχυρος.

           Στους δυστυχισμένους οι δαίμονες κατοικούσαν μέσα τους και αυτοί στα μνήματα συγκατοικούσαν με τους νεκρούς.

           Επίσης ότι δεν μπορούσε να περάσει κανείς από την περιοχή τους γιατί κινδύνευε η ζωή του.

           Εξαπέλυε ο διάβολος τον άνθρωπο εναντίων των ανθρώπων ως μισάνθρωπος.

           Ωστόσο όταν είδαν τον Ιησού αντί να του επιτεθούν, τον φώναζαν

 ‘’ τι ημίν και σοι Ιησού ‘’

           Μιλούν περιφρονητικά διότι πώς μπορεί ο δούλος να φωνάζει τον Δεσπότη ‘’εμοί και σοί ‘’.

           Περιφρονούν αυτόν που έβλεπαν επειδή δεν έβλεπαν αυτόν που τους έδεσε ώστε να μην μπορούσαν να φύγουν από προσώπου Ιησού για να αποφύγουν την επερχόμενη ‘’τιμωρία ‘’’ τους.

           ‘’ Τι ημίν και σοί Ιησού Ναζαρινέ ‘’ (Μαρκ α,24).

           Δεν απευθύνονται στον Θεό και Δημιουργό αλλά σαν σε πολίτη της Ναζαρέτ. Άνθρωπο βλέπουμε αλλά το μαστίγωμα του δεν είναι Ναζαρινό.

           Μια εξουσία πέρα και πάνω από κάθε δύναμή τους κρατούσε δεμένους και το μόνο που μπορούσαν να κάνουν ήταν να φωνάζουν.

           Να λένε λόγια δειλίας και θρασύτητας. Φωνάζουν σαν δούλοι αυθάδεις αλλά ικετεύουν σαν κατάδικοι που μαστιγώνονται.

           Πως όμως γνώριζαν ότι βασανίζονται πριν την ώρα τους; ;

          Το γνώριζαν διότι από τις καταστροφές και τις δολοφονίες που κάνουν έπρεπε να τιμωρούνταν για τα έργα τους.

           Έβλεπαν όμως ότι δεν τιμωρούνταν και έτσι συμπέραναν ότι δεν έχει έλθει ο καιρός των βασάνων της τιμωρίας τους.

           Ο Ιησούς όμως δεν τιμωρεί είναι ο Δημιουργός και Πατέρας και των εκπεσόντων αγγελικών ταγμάτων.

          Κάθε πατέρας όπως είναι σε όλους γνωστό θέλει με κάθε τρόπο, με κάθε θυσία και προσφορά να βοηθήσει το άρρωστο παιδί του και όχι να το βασανίσει όντας και δυστυχισμένο.

          Αυτοί θεωρούν και αισθάνονται μέσα στην διαστροφή τους ότι η αγάπη του Ιησού είναι μίσος και τιμωρία και βασανισμός.

          Ο αγιασμός και τα μυστήρια της Εκκλησίας αυτούς τους καίνε και εμάς μας δροσίζουν, μας αναπαύουν, μας αγιάζουν.

         Ο Σταυρός είναι ευλογία και ομορφιά για την δημιουργία, αλλά γι’ αυτούς φόβος και τρόμος και ασχήμια.

        Οι δαίμονες με το στόμα του ανθρώπου ομολογούν ότι ο Ιησούς ήλθε ‘’ προ καιρού ‘’, δέχονται δηλαδή ότι κάποιον καιρό, όταν θα έλθει το πλήρωμα του χρόνου ΘΑ ΕΛΘΕΙ.

        Ομολογούν δηλαδή την Δευτέρα και ένδοξη παρουσία Του την οποία θεωρούν και τιμωρία τους.

        Τότε βέβαια τιμωρία γι’ αυτούς θα είναι η αδυναμία τους να κάνουν κακό, να καταστρέφουν.

        Τότε δεν θα υπάρχει η στρέβλωση της κτίσης, η φθορά, το χώμα, ο θάνατος.

       Τιμωρία γι’ αυτούς θα είναι η χαρά που θα έχουν οι άνθρωποι, η ομορφιά της κτίσης, το φως.

        Βλέπουμε τα όργανά τους και σήμερα να δρουν στο σκοτάδι, στο μαύρο.

        Να ευχαρίστιουνται με τα βάσανα των άλλων που τα προξενούν με την μαύρη μάγια, τα βουντού, τις κατάρες.

        Παραδέχεται ο Δαίμονας ακόμη ότι δεν υπάρχει τίποτε κοινό μεταξύ τους και του Ιησού. ΓΙΑΤΙ ;

       Αυτοί θέλουν την καταστροφή και τον θάνατο των ανθρώπων, ενώ Εκείνος την αθανασία και την σωτηρία τους.

       Αυτοί θέλουν διακαώς να συντρίψουν και να καταστρέψουν το σύμπαν, την δημιουργία.

         Ενώ Εκείνος θέλει να επαναφέρει τον αγιασμό και την αφθαρσία του.

         Παραδέχονται ότι αυτός που μιλά μαζί τους, ο Ιησούς είναι ο υιός του Θεού.

         Το άκουσαν να το λέει η φωνή του Θεού στη βάπτιση Του.

         Ο υιός του Θεού όμως είναι Θεός, όπως ο υιός του ανθρώπου είναι άνθρωπος, το γέννημα της έχιδνας είναι φίδι, ο σκύμνος του λέοντος είναι λιοντάρι.

         Ο υιός του Θεού είναι συάναρχος και συναίδιος του Θεού διότι δεν νοείται Θεός και να μην έχει τα πάντα από τότε που υπάρχει.

         Εξάλλου η καλλίτερη απόδειξη της Ανάστασης του Κυρίου είναι ο Διάβολος.

         Εάν ο Κύριος δεν είχε αναστηθεί ο διάβολος θα προσπερνούσε το Όνομα του, τον Σταυρό του, την Εκκλησία του.

           Τι είχε να φοβηθεί ο Σατανάς από ένα νεκρό που τον είχε δεμένο στον Άδη χειροπόδαρα; ΤΙΠΟΤΕ!!

           Γι΄ αυτόν ο Χριστός θα ήταν μία παρένθεση, ένα απλό ιστορικό συμβάν.

           Τι είχε να φοβηθεί ο Διάβολος από τον Σταυρό ενός καταδικασμένου απλού ανθρώπου ;

          Μήπως φοβάται τον σταυρό έστω και τού ευγνώμονος ληστού ;

          Μήπως φοβόταν τον Δαβίδ, τον Αβραάμ, τον Πρόδρομο πριν την Ανάσταση του Σωτήρα;

          Άρα ξέρει ότι ο Χριστός αναστήθηκε, διέλυσε και αφάνισε το κράτος του, ελευθέρωσε όλους από την κυριαρχία του θανάτου.

          Ξέρει τα πάντα γι’ αυτό τον φοβάται, τον τρέμει, τον μισεί μαζί με κάθε παιδί του και την Εκκλησία του.

         Ο Ιησούς δέχεται το αίτημα των δαιμόνων, όχι διότι πείθεται στην παράκληση τους, αλλά γιατί θέλει να μας δείξει τι σημαίνει μίσος δαιμόνων.

          Εάν οι δαίμονες έβγαιναν από τους δυστυχισμένους ανθρώπους και πήγαιναν σε έρημο τόπο.

         Δεν θα γνωρίζαμε την συμπεριφορά τους προς τα αθώα ζώα, την κτίση.

  Δύο χιλιάδες γουρούνια τα θανάτωσαν αμέσως.

         Σε τι τους έφταιγαν οι χοίροι και τους κατέστρεψαν ; γιατί και τα 2000 ζώα; ;

         Γιατί τόση ηδονή στην ολική καταστροφή ;

        Από αυτό καταλαβαίνουμε ότι αν δεν υπήρχαν οι φύλακες άγγελοι το κρυμμένο και ακαταγώνιστο χέρι του Θεού.

        Σε δευτερόλεπτα θα κατέστρεφαν όλα τα όντα, όλη την δημιουργία με χαρά και ευχαρίστηση.

          Έπρεπε να μάθει ο άνθρωπος την συμπεριφορά των δαιμόνων και το μίσος τους προς κάθε ύπαρξη, γι’ αυτό δέχθηκε ο Ιησούς το αίτημά τους.

          Κάτι που συνήθως υποστηρίζεται από μερικούς ότι αυτό έγινε για να τιμωρηθούν οι χοιροβοσκοί και τα αφεντικά τους διότι εξασκούσανε επάγγελμα απαγορευμένο  από τον Μωσαϊκό νόμο δεν είναι σωστό.

          Ο Κύριος είναι αγάπη δεν είναι τιμωρός ούτε και των παραβατών.

          Τότε όλοι θα έπρεπε να είμαστε γεμάτοι πληγές από τα κτυπήματά Του

για τις αστοχίες μας και τις κακές συμπεριφορές μας.

          Το γεγονός της περικοπής έλαβε χώρα σε περιοχή εθνική όπως ήταν η Γαλιλαία των εθνών και αυτή η απαγόρευση του νόμου ήταν χωρίς κανένα νόημα για τους κατοίκους της. 

          Οι βοσκοί τρέχουν να αναγγείλουν τα συμβάντα στους κατοίκους της πόλεως.

         Αυτοί βγαίνουν για να συναντήσουν τον Ιησού και τον παρακαλούν να φύγει μακριά τους .

         Θεώρησαν την καταστροφή της αγέλης σπουδαιότερα από την θεραπεία των συνανθρώπων τους, των συμπατριωτών τους.

         Δέχτηκαν ότι η παρουσία του Ιησού θα ήταν επιζήμια και καταστροφική για τον τόπο τους.

         Φοβόνταν τον Ιησού, αναγνωρίζουν την δύναμη του και την εξουσία του αλλά τον διώχνουν.

          Ο Ιησούς όπως είπε και ο Άγιος Συμεών είναι και θα είναι σημείο αντιλεγόμενο.

          Όσοι δεν θέλουν την αρμονία, την ομορφιά και προτιμούν την διαστροφή και την ασχήμια είναι απέναντι.

          Όσοι είναι δεμένοι στα χώματα και την ύλη τον εχθρεύονται.

          Όσοι πιστεύουν στους ψηθιρισμούς του διαβόλου ότι είναι τιμωρός, αναθεματιστής, κριτής δικαιοσύνης κατά τα ανθρώπινα, τον βλέπουν εχθρό επικίνδυνο και τυραννικό.

         Τότε τοποθετούνται απέναντι με όλες τις τραγικές συνέπιες γι΄ αυτό.

         Είναι μονόδρομος και δεν υπάρχει άλλη επιλογή.

         Η μαζί Του η με τον διάβολο.

         Ο Σατανάς εργάζεται σκληρά για να μακρύνει από τον Χριστό και το σπίτι του την Εκκλησία κάθε άνθρωπο, για τον θάνατο μας τώρα μάλιστα που γνωρίζει ότι ο καιρός εγγύς.

  

                                                                                       Αθανάσιος Κατσίκης

                                                          αρχιτέκτων


Joomla SEF URLs by Artio